Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 26 november:
Redelijk goed geslapen weer. Ik ben op om zeven uur. Koffie met De Vrouw. Ik doe wat administratieve zaken voor Wirwar. Halverwege de ochtend is het klaar. Meer koffie met De Vrouw. Ik bereid vast het avondeten voor door een fikse tomatengroentesaus te maken. Nog meer koffie, maar dan niet met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Kwart voor drie wandel ik naar een gesloten terras, alwaar ik Willem, Aad, Reinier en Ernst ontmoet om verder te werken aan de voorbereidingen van De verjaardag van Anja. Eerst maken we publiciteitsfoto’s; vervolgens warmen we op in een nabijgelegen café. Het programma voor 16 januari is zo goed als definitief en we zijn al bezig met de verjaardag op 20 maart. Om vijf uur nemen we afscheid. Thuis maak ik het avondeten af. Ik doe de saus met lasagnebladen in een ovenschaal en die zet ik in … de oven. Dan maak ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer en daar doe ik het kleine restje van de salade van gisteren bij in. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Ik zie een heel klein stukje van de spoedpersconferentie waarin de minister-president met zijn knecht nieuwe strenge maatregelen aankondigen. Weer meer afstand houden, horeca en winkels eerder dicht en zo hopen we dan maar dat het een keertje gaat lukken om de besmettingen van het verdomde virus onder controle te krijgen. Ondertussen is ook al het bericht dat er een nieuwe variant uit het zuiden van een zuidelijk continent in opmars is en fijn ja. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het zevende en achtste plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Fragments (Trifecta), Last Day Of June (Steven Wilson), Autumn ’66 (Spencer Davis Group), Frank Zappa Meets The Mothers Of Prevention (US version) (Frank Zappa), Dume, het achtste plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Nighthawks (Keith Emerson)

–

Donderdag 25 november:
Lichte regen als ik mijn ronde ga hardlopen. Droog als ik halverwege ben. Lopen gaat prima. Zeven uur ben ik aan het werk. De Vrouw gaat om half negen naar het werk. Vanmorgen weet ik echt bijzonder veel te verzetten. De Vrouw is na een uur terug; ik heb dan al lunch op. Een half uur later vertrekt ze weer. Ik werk gestaag verder en om half vier is het klaar voor vandaag. Ik loop naar Gigant. Daar is een formeel moment waar Theater Wirwar bij is betrokken. Verschillende partijen tekenen een convenant voor een mooi project aangaande cultuur en participatie door mensen met een beperking. Theater Wirwar laat een scène en een lied uit de nieuwe voorstelling zien en horen. Ik maak foto’s. Na afloop is netwerken en dan ben ik met de spelers weg. Thuis maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kaki en blauwe bes. Dan bak ik kastanjechampignons, ui, courgette, bleekselderij, lupineseitan en Chinese kool in sojasaus. Voor De Vrouw zet ik een pakketje kabeljauwfilet in de oven. Uiteindelijk eten we alles op. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de rest van het vijfde en het hele zesde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Matching Mole’s Little Red Record (Matching Mole), Street Dreams (Lyle Mays), Fictionary (Lyle Mays with Marc Johnson and Jack DeJohnette), The Ludwigsburg Concert (Lyle Mays Quartet), het derde en vierde plaatje uit de set Benefit – The 50th Anniversary Enhanced Edition (Jethro Tull)

–

Woensdag 24 november:
Om zeven uur ben ik pas wakker. Koffie. Kwart over acht wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar Gigant voor de theaterles van Wirwar. Het wordt mooi! Koffie met De Vrouw. Lunch ook met De Vrouw. Afwas. De Vrouw gaat naar het werk. Ik doe allerlei, zie een concertdvd en aan het eind van de middag maak ik avondeten (warm). De chili van gisteren is nu op. En het heel kleine restant van de salade ook. Afwasje. Webstek. Krant. Lezen. De Vrouw is er om half negen weer. Bijpraten. Onze oude buurvrouw, die nog altijd in het verpleeghuis is, blijkt gisteren te zijn overleden. We wisten dat het eraan zat te komen, maar toch is het verdrietig nieuws. Blij dat we de afgelopen jaren en zeker de laatste paar weken wat voor haar en haar familie hebben kunnen betekenen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), het eerste plaatje van Matching Mole (Matching Mole), Last Day Of June (Steven Wilson), de dvd die mee kwam met Rock Goes To College (Bruford), het tweede plaatje van Matching Mole (Matching Mole), Magnification (Yes), het vierde en een groot deel van het vijfde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Dinsdag 23 november:
Waarop ik de volgende dag weer naar de werkplek ga. Onderweg meen ik al iets raars aan mijn schoenen te merken en eenmaal op de werkplek valt spontaan een hak eronder uit. Na zevenenhalf jaar trouwe dienst is het moment aangebroken dat ik afscheid moet nemen. Gelukkig heb ik nog een paar bosbaggerbakken op de werkplek, dus die draag ik dan maar. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag doe ik overigens – net als in de ochtend – zeer veel diverse werkzaamheden, dat u niet denkt dat ik uit mijn neus zit te maaltijden. Wel ga ik iets eerder naar huis, zodat ik tijd heb om aldaar voor de maaltijd te zorgen. De Zoon is er om zes uur. Ik zet een chili van champignons, ui, knoflook, paprika, peper, courgette, tomaten en allerlei bonen op tafel. Ernaast staat een salade van bosui, koolrabi, bleekselderij, komkommer, kaki, blauwe bes en vijg. We eten er goed van. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Rock Goes To College (Bruford), de rest van het eerste en het hele tweede plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Maandag 22 november:
Half acht op de werkplek. Daar is het een volle dag. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en zon. Eind van de middag, op de terugweg, duik ik de muziekwinkel in om wat bestellingen af te halen. Er zijn belangrijke zaken in het leven. Kwart over vijf thuis. Ik maak avondeten. Dat wil zeggen: ik warm de mulligatawnysoep op (vul hem aan met bouillon) en schuif pita met kaas in de oven. We eten het op. Er is nog een fikse portie soep over en die gaat de diepvries in voor andere tijden. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Music Is Our Friend – Live In Washington And Albany 2021 (King Crimson), een deel van het eerste plaatje uit de boxset Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Zondag 21 november 2021:
Ik loop een ronde hard iets na zeven uur. Die ronde hardlopen gaat fijn. Leuk, toch? Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Ze zegt iets van mijn lange baard. Ik zeg: ‘Maar goed dat ik je niet kan horen.’ Ze antwoordt: ‘Wat zeg je?’ Zo gaan die dingen. Was ophangen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal door de zon en af en toe een paar drupkes regen. Thuis is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche Vrienden. Erna maak ik avondeten: een Indiase mulligatawnysoep. Waarom ook niet? Ik bak heel veel groente (ui, knoflook, peper, bleekselderij, paprika, wortel, bloemkool) en doe daar bouillon, tomatenblokjes en rijst bij. Dat kookt een tijdje tot de soep gebonden is. Het is een hele (hete) hap, maar zeer goed. Morgen verder. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Family Album (Rick Wakeman), Protection (Massive Attack), Mezzanine (Massive Attack), Once More ‘Round The Sun (Mastodon), Common Ground (Big Big Train)

–

Zaterdag 20 november:
Pas om zeven uur wakker. Begin van de morgen maak ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs markt, slager en super. Koffie met De Vrouw. Ik wandel nog het centrum in. Op de markt voor de deur koop ik een nieuwe broekriem; de oude is twee weken geleden na vijfentwintig jaar trouwe dienst kapot gegaan, vandaar. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Ik wandel een rondje om het centrum. De Vrouw gaat naar het werk. Als het goed is, komt er een pakketbezorger, maar het is niet goed. Als ik controleer wanneer die pakketbezorger precies moet komen, is het bericht: ‘Bezorglocatie onbereikbaar.’ Aha, het zal zijn omdat op de hoek van de straat de hekken staan; de straat is afgezet vanwege de markt hier op zaterdag. Fijn is dat. Ik zie een concertdvd en maak begin van de avond avondeten. Dat je niet denkt dat ik aan het begin van de avond middageten maak of aan het begin van de middag avondeten of wat dan ook. Zo moeilijk is het allemaal niet, net zoals het avondeten. Ik bak champignons en hazelnoottofu, doe daar bosui en courgette doorheen en bak dat door. Ten slotte gaat er een restant kikkererwtenpasta dat al enige dagen staat doorheen en uiteindelijk bestrooi ik de boel ook nog met parmesan. Toe maar, het kan niet op. Afwas en afval. Webstek. Lezen. De Vrouw is er weer om negen uur. Bijpraten. Slapen.
Muziek vandaag: Country Airs (rerecorded version) (Rick Wakeman), Zodiaque (Rick Wakeman & Tony Fernandez), Blue Lines (Massive Attack), House Of Yes: Live From House Of Blues (Yes), de concert-dvd die mee kwam met de boxset Benefit (Jethro Tull), Abracadabra In Osaka (Soft Works), Between A Breath And A Breath (Dyble Longdon)

–

Vrijdag 19 november:
Vandaag ben ik (pas) wakker om kwart voor zeven. Eerst maar eens een ronde hardlopen. Ik kies een langere route en die gaat heel aardig. Koud is het niet. De Vrouw gaat de deur uit om boodschappen te doen bij supers ver weg. Ik drink koffie, ontdooi de vriezer, maak het apparaat schoon en ruim hem weer in. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik loop een rondje naar buiten en haal het groentepakket op. Dan lezen en allerlei. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst schuif ik een braadslee met regenboogwortel en pastinaak de oven in. Ondertussen kook ik venkel. Ik maak een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kaki, blauwe bes en vijg. De venkel gaat ook in een ovenschaal de oven in. Ik doe kabeljauwfilet voor De Vrouw in een foliepakketje en dat gaat óók de oven in. Ten slotte bak ik kastanjechampignons met hazelnoottofu. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de drie plaatjes uit het doosje Unattended Luggage (Nick Mason), Thing-Fish (Frank Zappa), Nayda! (Bab L’Bluz), Live At The Roundhouse (Nick Mason’s Saucerful Of Secrets), het plaatje met demo’s uit de deluxe edition van To The Bone (Steven Wilson)

–

Donderdag 18 november:
Ik slaap tot half zeven. Dan ben ik wakker en sta ik op. Iets na zeven uur ben ik aan het werk. Er is van alles en dat alles doe ik in alle rust. Even voor negen wandel ik naar de super en via de biomarkt terug. Koffie met De Vrouw. Verder werken. Meer koffie met De Vrouw. Nog wat verder. We lunchen. Afwasje. En verder. Half vijf is het klaar. Krant. Dan maak ik avondeten. Ik zet de schaal met het restant van de stoemp van gisteren in de oven. Vervolgens kook ik spruiten en ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, ananas, blauwe bes en vijg. De spruiten doe ik in een schaal met gehakte walnoten en kaas en zet ik ook in de oven. Ten slotte bak ik kipfilet voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het bonusplaatje dat mee kwam met Afraid Of Sunlight (Marillion), Marbles (Marillion), Sounds That Can’t Be Made (Marillion), F.E.A.R. (F*** Everyone And Run) (Marillion), De-Loused In The Comatorium (The Mars Volta), Frances The Mute (The Mars Volta), Yulduz (Yulduz), Spiral Staircase (Sweet OK Supersister), Under A Spell (Richard Barbieri)

–

Woensdag 17 november:
Vandaag ook op tijd op de werkplek. Er is wat overleg waar ik bij wil en moet zijn, vandaar. Er is ook verder nogal wat werk, dat ik doe. Bovendien zie en spreek ik mijn naaste collega en dat is zeer goed. Tussen de middag wandel ik door bos en om kwart voor zes ben ik weer thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van ui, champignon, wortel, aardappel, pastinaak en venkel uit de oven met een boel kaas eroverheen. Ernaast een salade van bosui, komkommer, paprika en tomaat. Afwas. Krantrest. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Ladder (Yes), Afraid Of Sunlight (Marillion), Planets + Persona (Richard Barbieri)

–

Dinsdag 16 november:
‘Vermijd drukke tijden,’ zegt de stem door de intercom. Er zit niemand in de bus op dit uur. Behalve ik, ja. Acht jaar. Op de werkplek lekker van alles te doen. En meer. Tussen de middag wandel ik door bos. Ook in de middag van alles en veel en om kwart over vier ga ik naar huis, alwaar ik om kwart voor zes arriveer. Krant. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert een plaattaart van ui, pompoen, boerenkool en ei met rauwkost ernaast. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen. Een dag.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de boxset Brave (Marillion), Departure Tapes (Giancarlo Erra)

–

Maandag 15 november:
Zeer op tijd weer op. De ronde hardlopen gaat uitermate soepel, waarschijnlijk ook doordat ik op de lastigste lange stukken de wind mee heb, terwijl dat doorgaans anders is. Om zeven uur ben ik aan het werk. Er is allerlei overleg en te doen en weet ik veel wat nog allemaal meer. Pas rond een uur lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. En verder. Half vijf is het klaar. Krant. Ik maak avondeten. Eerst kok ik linzenpasta. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, tomaat, mozarella en vijg. Dan bak ik bosuien, zoete aardappel, courgette en paprika. Daar roer ik spinazie en kerriekruiden doorheen. Vervolgens wat room. Ik laat het gaar koken en doe er dan de linzenpasta bij in. Ten slotte bak ik lamsfilet voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Seasons End (Marillion), Uninvited Guest (cd single) (Marillion), Easter (cd single) (Marillion), Holidays In Eden (Marillion), het eerste plaatje uit de boxset Brave (Marillion), het tweede (bonus)plaatje van de 2cd versie van Brave (Marillion), Iskander (Supersister), The Old Homestead, het zevende plaatje uit de box Archives Vol. 2 (1972-1976) (Neil Young)

–

Zondag 14 november:
Ik slaap tot zeven uur. Oeps. Koffie. Nog even terug in bed. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De zoon is er half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Om vier uur is er weer een online luistersessie met de Duitsche vrienden en de keuze van De Vrouw is aan de beurt. Die valt in de smaak. Ik maak avondeten. Niet heel moeilijk. Ik schuif een braadslede vol aardappelen de oven in en zet er een half uur later de tweede ovenschaal met lasagne van kastanjechampignons, spinazie, geitenkaas, linzenlasagne en walnoten die ik vrijdag heb gemaakt ernaast. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, kerstomaat en ananas en ten slotte bak ik steak d’Avignon voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas. Lezen. Webstek. Meer lezen.
Muziek vandaag: Night Airs (Rick Wakeman), The Gloaming (The Gloaming), The Quest (Yes), Narcotango 2 (Carlos Libedinsky), Pudding En Gisteren (Supersister), Virgin Maries Of The World (Savina Yannatou & Primavera En Salonien), The Underfall Yard (Big Big Train)

_

Zaterdag 13 november:
Half zeven sta ik op en ga ik een ronde hardlopen. Het regent fiks, maar op de hoek van de straat wordt het droog. Lopen gaat uitstekend. Begin van de ochtend loop ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenrondje naar de slager en super. Koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat op ziekenbezoek in het verpleeghuis waar de oude buurvrouw (in quarantaine) bivakkeert. Ik loop naar de Syrische winkel en haal brood. Meer koffie. De Zoon is er om een uur voor lunch. Afwas. Ik stap op de fiets en rijd naar Onze Vader. Hij is opgewekt en zit ouderwets vol verhalen. Da’s mooi. Na half vijf vertrek ik weer. Thuis even zitten, dan maak ik avondeten. Nou ja, ik warm de schotel van donderdag op en vul de restanten salade van donderdag en vrijdag aan met komkommer. We eten alles op. Afwas en afval. Webstek. Krant. Lezen.
Muziek vandaag: het eerste en vierde plaatje uit de boxset Clutching At Straws (Marillion), Them Or Us (Frank Zappa), het tweede en derde plaatje uit de boxset Clutching At Straws (Marillion)

Benodigdheden voor twee personen:
1 el olijfolie
1 ui
2 tenen knoflook
8-10 champignons
300g spinazie
1 bakje ricotta
peper
zout
lasagnebladen
200g geitenkaas
walnoten
beetje rucola (garnering)

Werkwijze:
1 Verwarm de oven voor op 200 graden
2 Snipper de ui, snijd de champignons in plakjes
3 Verwarm de olijfolie in een ruime pan
4 Bak de uien 2 minuten, pers de knoflook erboven uit en laat een minuut meebakken
5 Voeg de champignons en laat vijf minuten meebakken
6 Doe de spinazie in de pan en laat al roerende slinken
7 Roer de ricotta erdoor heen, voeg peper en zout toe en roer alles tot een dikke saus
8 Doe een laag saus in een lasagneschaal en verkruimel er geitenkaas overheen
9 Leg een laag lasagnebladen eroverheen
10 Herhaal stap 8 en 9
11 Eindig met een laag saus
12 Strooi de walnoten eroverheen
13 Zet de schaal dertig minuten in de oven
14 Garneer met wat rucola

Ik heet Bas Langereis en werd geboren op 17 mei 1965 in het zo majestueuze Apeldoorn, als elfde zoon van de elfde zoon te midden van een grote familie geniale gekken. De vorige zin schreef ik exact elf jaar geleden in het eerste deel van deze vertelling, toen 11 november ook op donderdag viel. Zo zie je maar weer. Met die grote familie is in de tussentijd nogal veel gebeurd. Mijn vader is inmiddels zo dement als een deur, meer bepaald een toiletdeur, aangezien hij het grootste deel van de dag op het toilet zit, vanwege een chronische dwarskakkerij. Door die dwarsigheid kan de deur niet meer dicht, hetgeen weer de reden is dat iedereen uit het bejaardenhuis is weggevlucht en de belendende percelen onbewoonbaar zijn verklaard door de ongediertebestrijdingsdienst. Mijn vader is dus nog wel gek, maar geniaal al lang niet meer. Van mijn moeder daarentegen kun je niet zeggen dat ze ooit geniaal is geweest, maar dat geldt voor de meeste danseressen, zeker die van het Groot Beekbergs Ballet. Danseressen blinken niet uit in zelf iets bedenken; ze kunnen alleen maar uitvoeren wat een choreograaf of een ander soort homoseksueel heeft bedacht en de uitvoerenden beveelt te doen. Je zou zeggen dat moeder – nadat ze haar carrière moest staken omdat haar spagaat was vast blijven zitten – tijd genoeg had voor een studie of voor enige zelfontplooiing, maar dat was niet het geval. Het geval was dat ze alle tijd volpropte met het schoonmaken van regenboogpenen en daar dan weer haar lijf mee volpropte. Meer over de regenboogpeen in een volgende culicolumn, ook wel kookkolom geheten. Op zich hoeft het je volproppen met regenboogpeen niet schadelijk te zijn voor je gezondheid, ware het niet dat ze de peen op smaak bracht met enorme scheppen suiker. Op den duur gaven de bewoners van de belendende percelen – toen ze nog niet waren ontruimd – haar de bijnaam Tante Suikerfeest, hetgeen niet al te goed viel bij de lokale moslimgemeenschap, die dan ook hevig protesteerde onder leiding van de door deze zelfde lokale moslimgemeenschap bejubelde imam Lölrük.

Imam Lölrük was ergens eind jaren zestig ons land binnen gekomen. Hij kreeg daarbij hulp van een douanier die de slagboom voor hem omhoog deed. Niet lang daarna vond hij zijn plek in de lokale moslimgemeenschap en moedigde hij vanaf een minaret alle plaatselijke vrouwen aan om met de lokale moslim gemeenschap te hebben. Die lokale moslim, dat was hij zelf, de viezerd. Gelukkig werd zijn doortrapte praktijk doorzien door niemand minder dan Buurman Barman.
Buurman Barman was doorgaans de gehele dag dronken, behalve op het moment dat hij de doortrapte praktijken van imam Lölrük doorzag. Met gezwinde pas spoedde hij zich naar het politiebureau, maar ondanks dat hij niet gedronken had, wist hij zich de weg erheen niet te herinneren. Korsakoff maakt vele vrienden. Totaal in verwarring keerde hij terug op zijn schreden. Toen hij die eenmaal had gevonden – we spreken van een dag of wat – deed hij nog een poging om genoemde schreden te verkopen aan de eerste de beste voorbijganger: geheel toevallig was dat mevrouw Op het Stuur, die dusdanig schrok van de plotse benadering door een verwarde man, dat ze met fiets en al in de diepe greppel naast de weg belandde. Buurman Barman vroeg zich af waar de dame op de fiets toch zo plots gebleven was en vervolgde zijn weg naar huis, alwaar hij verder wilde gaan met hetgeen hij aan het doen was voordat hij ontnuchterde. Helaas kon hij zich ook niet herinneren wat hij aan het doen was voordat hij ontnuchterde, waardoor hij ietwat in paniek raakte en om alle sores aan zijn kop te vergeten het op een zwaar zuipen zette. Met z’n dronken harses werd hij seksueel opgewonden en herinnerde hij zich waarmee hij doende was voordat hij ontnuchterde: de gebruikelijke brute aanranding van achternichtje Nora.

Achternichtje Nora was natuurlijk niet helemaal debiel en had inmiddels de benen genomen. Ze had er twee en vluchtte ermee naar het enige adres waar ze zeker veilig zou zijn: het huis aan de Govert Flinckstraat 37 hier in ons zo majestueuze Apeldoorn. Het was het adres waar ik werd geboren op 17 mei 1965 als elfde zoon van de elfde zoon in een grote familie van geniale gekken. Ik liet haar binnen en vroeg hoe ze dit adres zo gevonden had. Op de hoek van de straat hing een bordje met de straatnaam, zei ze, dus heel moeilijk was het niet geweest. Ik kreeg een rood hoofd. Achternichtje Nora had met mij te doen en wilde me helpen met mijn taalachterstand. Ze pakte me bij de hand en nam me mee naar juffrouw Karreman.

Juffrouw Karreman was de juf van de eerste klas van de Prot. Chr. basisschool De Bron en ging ijverig met mij aan het werk. Ik was een trage leerling, maar toch gelukte het haar. Ik leerde lezen en schrijven en in dat schrijven kreeg ik nog plezier ook. Lezen vond ik dan weer verschrikkelijk, vandaar dat ik nooit teruglees wat ik schrijf. Maar het schrijven, dát vond ik leuk. Zó leuk, dat ik al snel schreef als een bezetene. Mijn boek Alles kan kapot verscheen in oktober 2008, in juni 2010 volgde Zelfmoord is een optie en maart 2012 werd opgeschrikt door de publicatie van Maar we leven nog. In deze werken beschrijf ik veel gedetailleerder mijn dramatische jeugd en hoe ik heb moeten leven in die grote familie vol geniale gekken. Wat ik daarin niet beschrijf, is hoe het daarna met die familie van mij is afgelopen. Maar dat zijn zorgen voor morgen. Morgen is het vrijdag. Vandaag is het donderdag 11 november, ook nog eens de dag dat het carnavalsseizoen is geopend. Vanaf heden kunnen we ons na anderhalf jaar – al dan niet met coronapas of negatieve testuitslag of mondmasker of andere uitdossing en als het allemaal door mag gaan – eindelijk weer te buiten gaan aan de grootste onzin die maar mogelijk is. Over grote onzin gesproken: met bovenstaande hoop ik maar weer eens het goede voorbeeld te hebben gegeven.

–
Apeldoorn, 11 november 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 12 november:
Wakker word ik pas om zeven uur als de wekker van De Vrouw gaat. Op. Koffie en wat werkzaamheden voor de VvE en Wirwar. De Vrouw is even de deur uit. Meer koffie met De Vrouw. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal en buiten het centrum. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Erbij maak ik een salade van bosui, komkommer, tomaat, ananas en blauwe bes. Het smaakt echt uitstekend en er blijft een tweede schaal over voor zondag. Afwas. Ik zie een flard van de ingelaste persconferentie waarin de minister-president en zijn knecht nieuwe maatregelen aankondigen, omdat het virus weer oplaait. We gaan weer anderhalve meter afstand houden en de horeca en winkels gaan weer om acht uur dicht. Daarnaast zullen we steeds meer het bewijs van vaccinatie moeten laten zien. Nou ja. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de boxset Misplaced Childhood (Marillion), Pudding En Gisteren (Supersister), het derde en vierde plaatje uit de boxset Misplaced Childhood (Marillion), Something’s Coming – The BBC Recordings 1969-1970 (Yes), Crossover (David Cross & Peter Banks)

–

Donderdag 11 november:
Mijn ronde hardlopen gaat zeer aangenaam. Het is niet heel koud en er staat nauwelijks wind. Even na zeven uur ben ik aan het werk. Vanmorgen wat regeldingen en overleg. Koffie met De Vrouw. Begin van de middag lunch (goh). Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum. En weer verder. Half vijf is het klaar. Krant. De Vrouw serveert een dhal met sperziebonen en ei, plus een kikkererwtensalade. Zeer smakelijk. Afwasje. Ik bel even naar Onze Vader en we spreken af dat ik hem zaterdagmiddag opzoek. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de boxset Script For A Jester’s Tear (Marillion), de drie plaatjes uit de boxset Fugazi (Marillion), het vierde plaatje uit de boxset Benefit – The 50th Anniversary Enhanced Edition (Jethro Tull), het plaatje dat mee kwam met de PROG

–

Woensdag 10 november:
Pardon? Ik ben pas om zeven uur wakker. Dan had ik de slaap dus even nodig. Koffie. Kwart over acht wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar Gigant voor de repetitie van Theater Wirwar. We bedenken nieuwe scènes en gaan die de komende tijd uitwerken. Thuis nog koffie met De Vrouw. Diezelfde Vrouw gaat naar het werk. Ik lunch en was af. Dan loop ik naar een super in het centrum voor een paar kleinigheidjes. Thuis ontspan ik. Krant. Webstek. Tegen zessen maak ik avondeten. Nou ja: maken. Het is opwarmen. Ik zet de pompoen-groentesoep op het vuur en laat die zachtjes warm worden. Dan eet ik het op, hetgeen de bedoeling van deze soep is. Het leven zit vol verrassingen. Afwasje. Webstek verder. Lezen. De Vrouw is half tien thuis. Bijpraten. Slapen.
Muziek vandaag: Sea Airs (Rick Wakeman), het tweede plaatje uit de set Benefit – The 50th Anniversary Enhanced Edition (Jethro Tull), de eerste twee plaatjes uit de boxset Script For A Jester’s Tear (Marillion), Yes, Friends And Relatives (Yes), het derde plaatje uit de set Benefit – The 50th Anniversary Enhanced Edition (Jethro Tull), BTTB (Ryuichi Sakamoto)

–

Dinsdag 9 november:
Niet zo heel goed geslapen, maar het gaat. Even na half acht ben ik weer op de werkplek. Daar is werk. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en zon. Kwart voor zes thuis. Krant. De Zoon is er even na zessen. De Vrouw serveert een soep, gemaakt van de schotel van gisteren, aangevuld met pompoen en gepureerd. Erachteraan een plaattaart met ui, room en champignons. Smakelijk! Afwas. Lezen. Webstek. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: The Illusion’s Reckoning (Mantra Vega), To The Highest Bidder (Supersister), het eerste plaatje van Benefit – The 50th Anniversary Enhanced Edition (Jethro Tull)

–

Maandag 8 november:
Ja, weer op tijd naar de werkplek. Daar doe ik werk. Tussen de middag wandel ik door bos en om half zes ben ik thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van ui, knolselderij, tomaat en romanesco met rauwkost ernaast. We praten wat bij. Afwas. Kwart over zeven zijn we in een gelegenheid op de hoek van de straat voor de ledenvergadering van de vereniging van eigenaren van ons appartementencomplex. Geen spektakel. Half tien thuis. Even zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Zondag 7 november:
Pas na half zeven wakker. Ik ga een ronde hardlopen. Dat gaat nog redelijk ook. Thuis nog terug in bed en uiteindelijk pas om half tien op. Koffie met De Vrouw. Krant. Meer koffie met De Vrouw. Dan loop ik naar een supermarkt in het centrum voor wat vergeten zaken. De Zoon is er om een uur voor lunch. Afwas. Stofzuig. Was. De Vrouw gaat naar het werk. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Dan is het alweer tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Erna maak ik avondeten. Ik kook spelt-quinoa, bak kastanjechampignons, bosui, paprika en courgette, meng dat alles en doe er mozarella overheen. Het is nog te eten ook. Afwasje. Webstek en dergelijke. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: Road To The Sun (Pat Metheny), Solar Fire (Manfred Mann’s Earth Band), King Of The Bongo (Mano Negra), Open Your Eyes (Yes), The Deform Variations (Adam Holzman)

–

Zaterdag 6 november: Amsterdam
Wakker en op om kwart voor zeven. Koffie. Dan maak ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Kwart over tien hebben we een trein. In Duivendrecht stappen we over op een metro naar het Centraal Station. Althans dat is de bedoeling. Honderden andere mensen hebben hetzelfde plan. We moeten een metro die al propvol zit voorbij laten gaan. Uiteindelijk lukt het en zeer opeen geperst bereiken we het Centraal Station. Aan de IJzijde vinden we een mooie biologische zaak waar we lunchen en koffie drinken. Dan lopen we het Damrak af naar De Dam. We ontdekken dat het al vol loopt met mensen die hetzelfde doel hebben als wij. Op De Dam zelf is het nog niet druk om kwart voor een, maar dat wordt al snel anders. Even na enen gaat de Klimaatmars via de Raadhuisstraat, de Rozengracht en de Nassaukade naar het Westerpark. Het duurt lang voordat we De Dam af zijn, maar daarna kunnen we redelijk door lopen. Om ons heen jong en oud en echt allerlei slag volk. Leuk. De stemming is bijzonder vriendelijk. Bij het Westerpark is het wachten en als we er uiteindelijk in zijn, houden we eerst even pauze. Op het grote veld lijkt het helemaal niet zo druk en we vragen ons af hoe veel mensen er zijn gekomen. Het programma op het podium is niet spectaculair; er zijn een paar jonge enthousiaste sprekers en na een half uurtje hebben we het wel gezien en besluiten we terug naar het station te gaan. Er zijn honderden andere mensen die hetzelfde idee hebben en als we het park verlaten, zien we nog duizenden mensen het park juist weer in gaan. Ook in de Haarlemmerdijk is het bijzonder druk met mensen die naar het station gaan. Het plan is om aan de IJzijde achter het station iets te gaan eten, maar de beoogde tent is donker en dus dicht. We besluiten om de metro te pakken. Honderden andere mensen hebben datzelfde plan. Na een tijdje komt er inderdaad een metro die we moeten hebben en opnieuw zeer opeen geperst bereiken we station Duivendrecht. Daar staat net een trein naar Amersfoort en die nemen we. In Amersfoort moeten we helaas een half uur wachten en even na zeven uur zijn we weer in Apeldoorn. We lopen naar een klein tentje op het Raadhuisplein en zowaar, daar is een tafel voor twee vrij. We eten er fijn en zijn om half tien weer thuis. Nog heel even zitten en dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: Juno To Jupiter (Vangelis)

–
Januari
16 januari (zo) – Bas, Willem, Aad en ik presenteren: De verjaardag van Anja – zaal De Walvis, Gigant, Apeldoorn – 15.00 uur – GEANNULEERD
22 januari (za) – naar popmuziekmuseum – Gronau (D) – GEANNULEERD

–

Februari
2 februari (wo) – nieuwe voorstelling door Theater Wirwar – theaterzaal Gigant, Apeldoorn – 19.00 uur – VERPLAATST naar 6 april
26 februari (za) – naar popmuziekmuseum – Gronau (D) – UITGESTELD

–

Maart
9-12 maart (wo-za) – Den Haag
19 maart (za) – Hé, Mister Parkinson, theaterdialoog – zaal De Walvis, Gigant – 20.00 uur
20 maart (zo) – Bas, Willem, Aad en ik presenteren: De verjaardag van Anja – zaal De Walvis, Gigant, Apeldoorn – 14.30 uur
25 maart (vr) – Nits – Luxor Live, Arnhem – 20.00 uur

–

April
6 april (wo) – nieuwe voorstelling door Theater Wirwar – theaterzaal Gigant, Apeldoorn – 19.00 uur – UITGESTELD naar september/oktober
19 april (di) – Wilson & Wakeman – Luxor, Arnhem – 20.00 uur (verzet van 7 december en daarvoor nog van 3 maart 2021)
24 april (zo) – ‘Bas, Willem en ik niet’ tijdens het evenement Cultuur bij je Buur – Talma Borgh, Apeldoorn
30 april (za) – naar Rock ‘n’ Popmuseum – Gronau (D)

–

Mei
11 mei (wo) – Theater Wirwar speelt op de Dag van de Beroerte voor de CVA-Zorgketen Apeldoorn-Zutphen – auditorium, Gelre Ziekenhuis, Apeldoorn
22 mei (zo) – Bas, Willem, Aad en ik presenteren: De verjaardag van Anja – zaal De Walvis, Gigant, Apeldoorn – 14.30 uur

–

Juni
6 juni – platenbeurs – centrum Apeldoorn
9 juni (do) – Yes – Tivoli Vredenburg, Utrecht – UITGESTELD tot 3 juni 2023
10 juni (vr) – dagje met Ank & Bob
25 juni (za) – Midsummer Prog Festival (met Perfect Storm, Antimatter, RPWL, Klone, Leprous, Mystery) – Openluchttheater, Valkenburg
30 juni (do) – Theater Wirwar met koor Rubato – Theaterzaal Gigant, Apeldoorn
–

Juli
4-22 juli – vakantie
6-9 juli (wo-za) – Hamburg
9-12 juli – Rostock/Warnemünde
12-19 juli – Bad Doberan
15-17 juli (vr-zo) – Zappanale – Bad Doberan, Duitschland (met Colosseum, Mike Keneally)

–

Augustus
27 en 28 augustus (za-zo) – vijf voorstellingen van theaterproductie Living History op het Herenhul in Engelanderholt tussen Ugchelen en Beekbergen
–

September
6 september (di) – De Vrouw geopereerd
25 september (zo) – Bas, Willem, Aad en ik presenteren: De verjaardag van Anja – zaal De Walvis, Gigant, Apeldoorn – 14.30 uur
27 september (di) – met Kunst-Zinnig-Brein naar het Nursing Congres in Ede

–

Oktober
3 oktober (ma) – implantatologie
4 oktober (di) – werkzaamheden in huis
8 oktober (za) – Moonage Daydream – Gigant filmhuis
30 oktober (zo) – De Zoon 30!

–

November
6 november (zo) – Porcupine Tree – Konig Pilsener Arena, Oberhausen
20 november (zo) – Bas, Willem, Aad en ik presenteren: De verjaardag van Anja – zaal De Walvis, Gigant, Apeldoorn – 14.30 uur
25-26 november (vr-za) – Mosae Zappa festival – Oefenbunker, Heerlen
30 november (wo) – Theater Wirwar speelt Ik pas! – Theaterzaal Gigant, Apeldoorn – 19.30 uur

–

December
30 december (vr) – De schreef (Freek de Jonge) – Orpheus, Apeldoorn

–

Vrijdag 5 november:
Op tijd op. Ronde hardlopen. Dat gaat fijn, soepel en energiek. Als ik thuis kom, gaat De Vrouw naar het werk. Ik ben om zeven uur zelf ook aan het werk. Ik schiet redelijk op. Tussendoor koffie. Half een lunch. Afwasje. Ik loop door lichte regen en haal het groentepakket op. Thuis nog een klein uurtje doorwerken. Dan loop ik naar een terras. Omdat dit gesloten is, lopen Willem en Reinier mee naar een café. Daar vergaderen we preventief over de verjaardag van Anja, die gaat plaatsvinden op zondagmiddag 16 januari. Het programma is definitief, nu nog wat randvoorwaarden en publiciteit en dan hoeven we die verjaardag alleen nog maar te vieren en ons bezig te houden met de verjaardag in maart. Vijf uur thuis. Daar is De Vrouw ook weer. Even bijpraten en dan maak ik avondeten. Eerst maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en vijg. Dan bak ik shiitake, bosui, peper, paprika, courgette en currypasta en daar roer ik het restant curry van woensdag doorheen. Voor De Vrouw snijd ik een runderschnitzel in reepjes en die bak ik. Ik zet alles – samen met wraps en geraspte parmesan – op tafel. Die wraps vullen we met de curry en we eten alles op. Afwas. Krant. Dan werk ik de notulen van vanmiddag uit. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Massive Hollowness (Mangrove), Touch Wood (Mangrove), Facing The Sunset (Mangrove), Coming Back To Live (Mangrove), Beyond Reality (promo cd single) (Mangrove), Beyond Reality (Mangrove), Side Eye NYC (v1.IV) (Pat Metheny)

–

Donderdag 4 november:
Op tijd wakker en op. Zes uur, dus. Nog geen uur later ben ik aan het werk. Tussendoor koffie, maar niet met De Vrouw. En verder. Half twaalf koffie met De Vrouw. Half een lunch. En verder. Dan afwas en een rondje langs het kanaal. En verder. Pas om vijf uur is het klaar. Krant. De Vrouw serveert avondeten: bieten, spinazie met tomaat, een schotel van champignons en ui in roomsaus, rauwkost. Alles smaakt. Afwas. Webstek. Lezen. Lieve help, De Vrouw heeft ’s avonds laat voor elkaar dat ze kaarten heeft gekocht voor het concert van Porcupine Tree op 6 november 2022 in Oberhausen.
Muziek vandaag: Zëss – Le Jour Du Néant (Magma), The Best Of The Worst (The Magnificent Seven), Mallard / In A Different Climate (Mallard), The Real… Henry Mancini – The Ultimate Collection (Henry Mancini), Present From Nancy (Supersister), London Symphonic Orchestra I & II (Frank Zappa), The Perfect Stranger (Frank Zappa)

–

Woensdag 3 november:
Ik slaap redelijk, maar ben kwart voor zes wel wakker en sta op. De ronde hardlopen gaat niet onaardig en volgens mij raakt mijn hoofd aardig leeg. De Vrouw is ook op tijd op. Ik wandel naar de super. Thuis nog even koffie en dan naar de repetitie van Theater Wirwar. Daar speelt de groep van alles door en het gaat steeds beter en mooier. Twaalf uur thuis. Koffie met De Vrouw. Een uur later lunch. Afwasje. Even rust. Wel bezig met Wirwar en Kunst-Zinnig-Brein. En lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Terwijl bieten in de oven liggen te roosteren (voor morgen of zo) maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en vijg. Ook bak ik champignons, ui, spitskool, peper, paprika, korma currypasta en tomaten. Ernaast bak ik voor De Vrouw een runderschnitzel. We eten alles (bijna) op. Afwasje. Ik bel Onze Vader. Alles gaat z’n gangetje en hij heeft z’n praatje en volgende week bel ik hem weer om af te spreken voor het dan komende weekend. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: RetrospektÏw I-II (Magma), RetrospektÏw III (Magma), Keys To Ascension 2 (Yes), Cugu (Wimme), In Disequillibrium (Isildurs Bane & Peter Hammill), Rage (Original Motion Picture Soundtrack) (Ryuichi Sakamoto)

–

Dinsdag 2 november:
Vanmorgen ga ik niet eens op mijn snuit bij de afdaling in het trappenhuis. Op tijd op de werkplek. Er is weer allerlei werk te verrichten en zonder te morren ga ik dat werk verrichten. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Daarna verricht ik allerlei werk en het wordt een lange dag. Pas om vijf uur is het klaar en om kwart voor zeven ben ik thuis. De Vrouw en De Zoon zijn net klaar met eten. Ik warm het laatste restant van de pompoensoep van gisteren op. De Vrouw ziet de persconferentie waarin de minister-president en zijn knecht nieuwe aanscherpingen van maatregelen aankondigen: weer afstand bewaren, meer thuiswerken, mondmasker in openbare gebouwen, dat soort dingen. Niet erg. Ik doe een laatste restje afwas, lees de krant, werk webstekken bij en lees en luister en val nog voor tien uur bijna in slaap.
Muziek vandaag: Attahk (Magma), Live In Scheveningen 1972 (Supersister)

–

Maandag 1 november:
Bij het afdalen van de galerijtrap doe ik een misrekening. Ik denk ergens al onderaan te zijn, terwijl er nog een trede is. Ik maak een halve val, blijf overeind, maar verrek een spier in mijn voet en kom met de schrik vrij. Als ik de bus in stap, is de pijn weg. Verder niets aan de hand. Op de werkplek ook niet. Ik verricht veel werkzaamheden en het aardige is dat dit ook de bedoeling van de arbeid is. Tussen de middag wandel ik door bos en een beetje zon. Ook in de middag van alles en om half zes ben ik thuis. Moe en angstig. Krant. De Vrouw serveert een soep van pompoen, champignons en witte bonen. Zeer smakelijk ook nog eens. We praten bij en ik doe de afwas. Ik lees Geschiedenis van de moderne literatuur (Herman Brusselmans) uit en kan niet anders dan concluderen dat ik me er bijna twee weken bijzonder mee vermaakt heb. Er zitten veel zeer geestige zinnen tussen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Üdü ?üdü (Magma), Hödööd (Urna Chahar-Tugchi), Live In Scheveningen 1972 (Supersister)

–

Zondag 31 oktober:
Half zeven op. Dat betekent – omdat de klok een uur terug ging vannacht – dat ik ruim negen uren heb geslapen. Koffie. Dan nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Dat lopen gisterenmorgen ging niet eens goed; ik moest een wandelpauze inlassen. ‘Hij doet het niet!’ Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal en buiten het centrum. De Vrouw is naar het werk. Ik meld me bij de zondagmiddagluistersessie met onze Duitsche vrienden. Erna maak ik eten. Klassiek recept: spaghetti koken, dan kastanjechampignons bakken, bosui, courgette en paprika erbij, vervolgens groene pesto en de gekookte pasta erbij. Kaas erover. Opeten. Afwas en wat afval. Ik zie nog een concert-dvd. Nog wat luisteren en lezen en dan slapen. Uur langer weekend gehad; niets van te merken.
Muziek vandaag: Juno To Jupiter (Vangelis), Live! (Chieftains), The Quest (Yes), Ladilikan (Trio Da Kali & Kronos Quartet), Magma Live – Hhaï (Magma), de dvd die mee kwam met Selling England By The Pound & Spectral Mornings: Live At Hammersmith (Steve Hackett)

–

Zaterdag 30 oktober: De Zoon is jarig
Als ik om half zeven een ronde ga hardlopen, is het droog. Twee uren later, als ik mijn boodschappenronde langs slager en super doe, regent het en dat zal het de gehele dag blijven doen. Koffie met De Vrouw. Ik wandel langs nog een super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is op tijd; hij gaat met De Vrouw even de markt op. Ik zet lunch klaar en begin van de middag nuttigen we die. Van harte gefeliciteerd, Zoon! Afwasje. Dan loop ik nog langs het kanaal naar een andere supermarkt voor de laatste kleinigheden. Webstek (Kunst-Zinnig-Brein), krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, courgette, komkommer en vijg met spiesjes van kerstomaat, basilicum en mozarella. Ik bak kastanjechampignons, bosuien en risottorijst. Daar doe ik bouillon bij en niet al te veel later pompoenblokjes. Na een tijdje pruttelen bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er goed van; van de pompoenrisotto blijft voldoende over voor De Vrouw op het werk morgen. Afwas. Meer krant. Webstek. Lezen ed.
Muziek vandaag: Mekanïk Destruktï? Kömmandöh (Magma), ?urdah Ïtah (Magma), Köhntarkösz (Magma), Francesco Zappa (Frank Zappa), Keys To Ascension (Yes), Construct III (Bass Communion)

Lotgenoten,

Ik zit hier al een tijdje. De stad wordt wakker. Vanaf het balkon heb ik goed zicht op de straat en het gebouw hiertegenover. Op de begane grond zijn winkels. Er is een stomerij, een Syrisch restaurant, een tattooshop en een nagelstudio. Ertussen staan zeker drie panden leeg. Erboven zijn woningen met een balkon aan deze straatzijde. De straat is stil. Het is ook geen doorgaande weg. Het enige verkeer zijn de fietsers en scooters op het fietspad, de lijnbussen en het bestemmingsverkeer voor de winkels. En motoren, omdat het tussen de hoogbouw zo lekker resoneert als je flink gas geeft. Aan de overzijde van de straat staat een bushalte, daarachter stroomt de stadsbeek die je op verschillende plekken kunt oversteken middels een bruggetje om zo bij de winkels of het appartementencomplex te komen.

De deur van dat appartementencomplex gaat open en daar verschijnt de mevrouw die hiertegenover op drie hoog woont. Een paar jaar geleden woonde haar man er ook. Tot er een ambulance voor kwam rijden en hem op een brancard meenam. Sindsdien is de mevrouw alleen. Ze ziet er altijd picobello verzorgd uit. Haar haren zitten perfect in de plooi, ze is netjes opgemaakt en op z’n zondags gekleed, ook al is het doordeweeks. Zo ook vanmorgen vroeg. Ze komt naar buiten en ik weet wat ze gaat doen. Niet ver van de deur, voor de ingang van de stomerij, is de openbare prullenbak. Daar propt ze een niet heel grote zak in. Dan gaat ze weer naar binnen. Ze is niet de enige die dit doet. Ik zie meer mensen hun huisvuil in de openbare bakken douwen. Zo hoeven ze niet naar de containers te lopen en per lozing af te rekenen. De luie krenten. Toch ben ik allang blij dat ze hun vuil niet in de natuur of in de stadsbeek mieteren. Nee, dan die knullen van het Syrische restaurant hier schuin tegenover. Die vegen het afval van hun terras hoppa wél zo de stadsbeek in. Of nog erger: ze gaan tekeer met een brullende bladblazer in de stille straat.

Vanaf twee hoog heb ik mooi uitzicht op het verkeer dat nu op gang komt. De jeugd gaat naar school en krioelt over het fietspad of over de straat. Op de hoek is een verkeerslicht en dat negeren de fietsers en scooters veelal volkomen. De meesten rijden ook aan de verkeerde kant van de weg, waardoor het lijkt of de tweewielers overal vandaan komen. Niet alleen fietsers en scooters, maar ook auto’s en motorrijders kachelen er regelmatig doodleuk door rood. Onze straat is geen doorgaande weg, maar de straat waarop hij uitkomt wel. Daar is het een drukke boel, met lijnbusdiensten, vrachtwagens en scheurende motorrijders. Ik vraag me af hoe het komt dat het zo vaak goed gaat. Gisteren zag ik een glimmende gloednieuwe knalblauwe dertigkilometerwagen met daarin een meneer die al dood was maar het zelf nog niet wist. Hij parkeerde dwars op de weg vlak voor het bankgebouw iets verderop, draaide bij het weggaan link vlak voor een aankomende bus langs en stak de kruising gewoon dwars door rood over.

Wacht, daar komt de oudere meneer met de krom gegroeide rug het appartementencomplex hier tegenover uit. Hij kan niet anders dan voorovergebogen zitten en lopen. In zijn hand een emmer en in zijn andere een bezem en stoffer en blik. Was het alweer zover? Twee keer in de week zie ik hem het trottoir voor de voordeur schoonmaken. Hij veegt alles netjes bij elkaar en gooit het afval in een emmertje, dat hij weer mee naar binnen neemt. Kijk, daar is hij bezig. Ik zie hem ook vaak in zijn huis hier tegenover. Dan zit hij op een hometrainer en zwoegt hij kilometers lang zonder vooruit te komen. Maar nu is hij aan het vegen. Met zijn kromme rug en met zijn neus bijna op de trottoirtegels. Hij hoeft niet te bukken. De man heeft het ideale lichaam voor dit soort werkzaamheden. Ik grinnik om mijn flauwe grapje. Dan is mijn aandacht afgeleid.

Want er is beweging op een balkon schuin tegenover me wat verderop. Op de eerste verdieping, boven de tattooshop, woont een moeder met twee kinderen, weet ik. Ik zie haar wel eens aan komen fietsen met de twee meisjes, die een jaar of tien en twaalf zijn. Er staat een boom net in mijn blikveld. De boom is blad aan het verliezen en daarom kan ik tussen de takken door zien dat er iets gaande is op het balkon. Op een loungestoel zit het oudere meisje en ze kijkt voor zich uit. Achter haar staat haar kleine zus en die is met iets bezig. Ik kan het niet goed zien. Mijn bril opzetten heeft geen zin, want die is voor dichtbij. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes en tuur tussen de takken en de weinige bladeren door. Het grote meisje is opgestaan. Het kleine meisje neemt haar plaats in op de stoel en nu gaat haar grote zus achter haar staan. Met zelfverzekerde maar rustige halen borstelt ze de lange haren van haar zusje. Ik blijf bijna ademloos toekijken en krijg een gevoel van heimwee naar het verleden. Het jonge meisje staat op. Ik voel me betrapt en wil een andere kant op kijken. Onzin, want ik zit bijna honderd meter verderop en ze weten niet dat ik hier ben. Het oudere kind is inmiddels naar binnen, de jonge zus loopt achter haar aan. Pas nu zie ik dat ze slechts in haar onderbroek en hemd is gekleed. Ik glimlach om de onbevangenheid en de onschuld en tegelijkertijd krijg ik een brok in mijn keel van weemoed.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, september 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 29 oktober:
Pas om zeven uur wakker en op. Koffie. Luisteren en lezen. De Vrouw is even buiten. Meer koffie. Lunch. Afwasje. Dan loop ik naar een bushalte en pak ik een bus. Ik ben vanmiddag even bij Robert, die een nieuw stripverhaal heeft gemaakt voor het tijdschrift van de Kap. Het heeft wat moeite gekost om het op tijd af te krijgen, maar nu is het dan zover. We praten wat bij, over zijn werk, over de ziekte van zijn vrouw, over Kunst-Zinnig-Brein en over Ank. Ik ben kwart over vijf weer thuis. Even zitten, dan maak ik geen avondeten. Even na zessen wandelen we langs het kanaal naar een restaurant. Daar treffen we De Zoon. Hij is morgen jarig en we trakteren hem op een diner. Het is aangenaam gezellig, niet al te druk om me heen en na dik drie uur lopen we weer langs het kanaal terug. Iets aan de webstek en dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: Long Wave (Jeff Lynne), End Of Innocence (Tony Kaye), Test Of Wills (Magellan), Magma (Magma), Magma 2 – 1001° Centigrades (Magma)

–

Donderdag 28 oktober:
Hardlopen in winterkledij. Niet eens echt heel koud. Nou ja. Zeven uur aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw. Volop overleg en uitwerkwerk en meer. Eind van de ochtend nog een keer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Klein afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door de zon. En weer verder. Half vijf klaar. Krant. Ik maak avondeten. Het restant van de spitskoolschotel vul ik aan. Of nee, ik doe het anders: ik bak kastanjechampignons, bosui, peper en nog een kwart spitskool, daar roer ik gepureerde gepelde tomaten doorheen en het restant van de spitskoolschotel van gisteren. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, walnoot en vijg. Voor De Vrouw bak ik lamsboutfilet. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Lezen, luisteren, slapen.
Muziek vandaag: Açai (Aline de Lima), Under A Fragmented Sky (Lunatic Soul), Through Shaded Woods (Lunatic Soul), Armchair Theatre (Jeff Lynne), Nice ‘n’ Greasy (Atomic Rooster), Third Impression (3.2), Kôrôlén (Toumani Diabaté & London Symphony Orchestra)

–

Woensdag 27 oktober:
Redelijk geslapen, al ben ik wakker tussen twee en drie. Kwart voor zeven op. Koffie. Lezen. Even voor half negen wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Theater Wirwar. Mooie repetitie, de spelers spelen een paar scènes goed door; de nieuwe voorstelling krijgt langzaam meer vorm. Thuis koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. We stappen op de fiets en rijden naar een verpleeghuis, alwaar onze oude buurvrouw is opgenomen na haar val bijna twee weken geleden. Haar halve gezicht is nog erg blauw, ze ligt in bed en heeft moeite met het afhankelijk zijn, maar als we eenmaal aan de praat komen, beleeft ze plezier aan ons bezoek. Vier uur weer thuis. Even lezen en zo. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst kook ik spliterwtenpasta. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, moerbei, walnoot en vijg. Dan bak ik kastanjechampignon, bosui, spitskool, paprika, groene peper en tomaat, waar ik uiteindelijk de pasta doorheen roer. Ook warm ik het restant romanescoschotel van gisterenavond op in de oven en voor De Vrouw bak ik kipfilet in tandoorikruiden. Parmesan erbij op tafel en opeten maar. We eten er goed van. Afwas. Webstek. Lezen, luisteren.
Muziek vandaag: Juno To Jupiter (Vangelis), Walking On A Flashlight Beam (Lunatic Soul), Fractured (Lunatic Soul), The Red Planet (Rick Wakeman), I Could Read The Sky (Iarla Ó Lionáird)

–

Dinsdag 26 oktober:
En weer op tijd naar de werkplek. Opnieuw veel te doen, veel verschillends ook en ik handel veel af. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en heel lichte miezerregen. Ook in de middag veel werk en om kwart voor zes ben ik thuis. De Zoon is er om zes uur en De Vrouw serveert een ovenschotel van knolselderij, aardappel, romanesco, paprika en kaas. Zeer smakelijk. Daarnaast een salade van bladsla, radiccio, peer en blauwe kaas. Afwasje. Webstek. Lezen. Luisteren. De tijd vliegt.
Muziek vandaag: Talk (Yes), Impressions (Lunatic Soul), Niittoaika (Uzva)

–

Maandag 25 oktober:
Koud op deze maandagmorgen vroeg. Ik ben op tijd op de werkplek. Al vroeg komt er telefoon van De Zoon. Hij heeft zichzelf buitengesloten; zowel de huisdeur- als de autosleutels liggen binnen in huis. Hij loopt naar ons huis om de reservesleutel op te halen. Kwart voor negen is het geregeld en wat een avonturen toch weer. Ik ben lekker aan de slag; er ligt een en ander en ik krijg veel voor elkaar. Tussen de middag wandel ik door bos. Half zes thuis. Even zitten. Dan maak ik avondeten. Ik zet een klein schaaltje met een gevulde portabello van gisteren in de oven. Dan bak ik kastanjechampignon, bosui, paprika en courgette en doe daar een restant aardappel en regenboogpeen van gisteren bij in. Er is ook nog een klein restje salade van gisteren. Ik eet alles op. Afwasje. Webstek. Krant. Lezen. Luisteren. De Vrouw is er om half tien. Bijpraten. Slapen.
Muziek vandaag: Made In England (Atomic Rooster), Lunatic Soul II (Lunatic Soul), The Rules Have Changed (3.2), Lead Us Not Into Temptation – Music From The Film Young Adam (David Byrne)

–

Zondag 24 oktober:
Ik stop mijn hardloopzomertenue in de was als ik terug kom van mijn ronde hardlopen. Het is acht uur en buiten heel koud. Nog even terug in bed. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. De Vrouw gaat met de Buurvrouw naar het ziekenhuis op bezoek bij de oude Buurvrouw. Ik stofzuig en hang de was op. Dan wandel ik een rondje langs het kanaal, door het park, om het centrum en door de zon. Thuis is het tijd om iets uit te zoeken voor de zondagmiddagluistersessie. We horen de debuutplaat van Cardiacs. Erna maak ik avondeten. Ik leg een braadslee met aardappelen in de oven en een andere braadslee met regenboogpeen. Ondertussen vul ik portabello’s met feta. Die leg ik bij de wortel in de braadslee. Ik maak een salade van bosui, koolrabi, komkommer en vijg en spiesjes van kerstomaat, basilicum en mozarella. Ten slotte bak ik voor De Vrouw lamsfilet. We eten er flink van; er blijft nog wat over wat De Vrouw morgen mee naar het werk kan nemen en wat ik kan gebruiken voor het avondmaal. Afwas. Webstek. Lezen. Luisteren.
Muziek vandaag: Forever Changes (Love), Fear Of The Flood (Lowpass), A Little Man And A House And The Whole World Window (Cardiacs), Affirmative: The Yes Solo Family Album (Yes), Lunatic Soul (Lunatic Soul), Arrebol (Aline de Lima)

–

Zaterdag 23 oktober:
Op om zeven uur. Koffie. Daarna maak ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs markt, slager en super. Koffie met De Vrouw. Ik wandel het centrum in en bezoek nog een super en Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. De Vrouw gaat naar het werk; ik wandel een rondje naar het Sprengenpark en terug. Ik zie een muziekdvd en ga daarna de soep van gisteren opwarmen en opeten. Afwasje. Webstek. Krant. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: het tweede, derde en vierde plaatje uit de box El Cancionero Mas Y Mas (Los Lobos), de dvd die mee kwam met Live In Holland 1976 (Little Feat), London Symphonic Orchestra (Frank Zappa), Surrender Of Silence (Steve Hackett), Eye Side NYC (v1.IV) (Pat Metheny), Hollow Bamboo (Ma Deva Yoka)