Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 30 juli:
Half zeven op. Koffie. Half negen fietsen De Vrouw en ik naar de testlocatie. Ze is zeer snel klaar, maar gezien het eind fietsen kost het ons anderhalf uur. Koffie met De Vrouw op het balkon. Huishoudelijks. Meer koffie op het balkon. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. De uitslag van de virustest van De Vrouw blijkt negatief. Mooi. Even voor drie loop ik naar een terras en daar ontmoet ik Willem, Reinier en Aad. We praten ouderwets bij (al is het de allereerste keer dat we met z’n vieren zijn) en maken plannen voor de naaste toekomst. Bij vlagen is het serieus en bij andere vlagen is het allemaal bijzonder grappig. Mooie middag. Zes uur thuis. De Vrouw is avondeten aan het maken en serveert uiteindelijk een ovenschotel van sperziebonen, paprika en ei met een komkommersalade ernaast. Goed, goed. Afwas. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Leviathan (The Grid & Robert Fripp), het derde en vierde plaatje uit de doos Frame By Frame – The Essential King Crimson (King Crimson), Orchestral Favorites (Frank Zappa), Look Out For My Love, het negende plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Under A Spell (Richard Barbieri)

–

Donderdag 29 juli:
Nog voor half zeven op. De ronde die ik hardloop, gaat weer goed. Geen wandelpauzes nodig. Thuis nog terug in bed. Koffie en lezen op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje. De Vrouw is koortsig; morgen mag ze voor een virustest. Ik wandel een rondje langs het kanaal en neem een supermarkt mee. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst vul ik het kleine restant salade van gisteren aan met bosui, komkommer en kerstomaat. Dan kook ik mie en bak ik kipdijfilet, ui, bosui, paprika en courgette en daar roer ik de mie doorheen. Ondertussen warm ik ook het restant rijst van dinsdag- en lupineseitan van maandag op. We eten alles op. Toe is er watermeloen. Afwas. Lezen en luisteren op het balkon. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Grimborg (Gjallarhorn), de eerste twee plaatjes uit de doos Frame By Frame – The Essential King Crimson (King Crimson), Spooky Two (Spooky Tooth)

–

Woensdag 28 juli:
Zeven uur wakker. Koffie. Lezen op het balkon. Vol, opgejaagd, angst in mijn hoofd. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Ik wandel naar de super. Het is alleraardigst weer. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwas, huishoudelijks. Krant op het balkon. Ik breng oude kleren naar een oudeklerencontainer en plak er een wandeling om het centrum aan vast. Lezen op het balkon. Dan maak ik avondeten. Eerst kook ik regenboogpeen en broccoli. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Ik maak lamsgehaktburgers en bak die. Ook bak ik ui en daar roer ik de regenboogpeen en broccoli doorheen. We eten alles op. Er is watermeloen na. Afwas. Ik bel Onze Vader, met wie het allemaal heel goed goed gaat en we moeten de groeten hebben. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Afterthoughts (Nosound), Time And A Word (Yes), Three Of A Perfect Pair (King Crimson), Dume, het achtste plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Ends (Giancarlo Erra)

–

Dinsdag 27 juli:
Acht uur loop ik een ronde hard, die beter gaat. Slechts één enkele wandelpauze. Koffie met De Vrouw op het balkon. Verder met foto’s. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Later lunch. Afwasje. Verder met foto’s. Het kost tijd. Kwart voor vier is het klaar; zo goed als alles staat op de webstek. Ik maak vast een begin met avondeten: een pruttelpot. Kalfsvlees braden, ui erbij, paprika, courgette, water, tomatenpuree, tijm. Dat borrelt een uur of twee. Ondertussen maak ik salade van ijsbergsla, jonge bladsla, komkommer en koolrabi, plus een fruitsalade van galiameloen en aardbei en ten slotte kook ik rijst. De Zoon is er om zes uur. We eten alles nog op ook. Afwas. Webstek. Nog wat lezen en luisteren en dan is deze dag voorbij voordat ik het weet.
Muziek vandaag: het staartje van de bonusnummers van It’s All About (Spooky Tooth), Discipline (King Crimson), Beat (King Crimson)

–

Maandag 26 juli:
Half acht op. Koffie en allerlei, inclusief start bewerken foto’s. Koffie met De Vrouw op het balkon. Halverwege de ochtend loop ik naar de markt voor fruit. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Eind van de ochtend ga ik naar de super. Avonturen. We lunchen. Afwasje. Ik ga verder met foto’s bewerken. Die van de mobiele telefoon zijn klaar; die van de camera ben ik mee bezig. Tegen drieën bezoeken we de buren die op ons huis hebben gepast de afgelopen twee weken. We drinken thee en praten bij. Half zes terug. Ik maak avondeten. Eerst vul ik het kleine restant van de salade van gisteren aan met komkommer, koolrabi en kerstomaat. Ondertussen kook ik spaghetti. Dan bak ik kastanjechampignons, ui en rode biet en daar roer ik de spaghetti en kruidenkaas doorheen. Ten slotte bak ik ui, courgette en peper en daardoorheen roer ik Indiaas gekruide lupineseitan. We eten alles op. Het nagerecht is een fruitsalade van galiameloen en aardbei. Afwas. Mail (het nieuw gevonden vakantiehuis in Bad Doberan én naar de verhuurders van het ‘oude’ vakantiehuis). Verder met foto’s bewerken. Het is klaar. Dan een start met alle foto’s een naam geven. Half elf is het klaar voor vandaag.
Muziek vandaag: Leviathan (The Grid & Robert Fripp), Autumn ’66 (Spencer Davis Group), Sjofn (Gjallarhorn), It’s All About (Spooky Tooth)

–

Zondag 25 juli:
Ik ben na zeven uur wakker. Redelijk geslapen. De ronde hardlopen gaat niet gemakkelijk; ik heb al een week niet gelopen en dat merk ik. Meerdere korte wandelpauzes zijn nodig. Het is niet erg, want het is ook al zeer warm en benauwd. De komende tijd haal ik het allemaal weer in. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik lees de rest van de kranten. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Ook zet ik de foto’s van de camera en telefoon over naar de computer. De Zoon is er na twee uur voor een lunch. Het gaat goed met hem, hij heeft ook twee rustige vakantieweken gehad. Afwasje. Stofzuigen. Dan wandel ik een rondje om het centrum. We bekijken mogelijkheden voor een andere accommodatie tijdens de vakantie volgend jaar (jaja) en ik stuur wat eerste berichten naar twee geschikte locaties. Dan is het bijna zeven uur en ga ik wat avondeten maken. Niet moeilijk. Eerst een salade van rode ui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Dan bak ik lamsgehakt, kastanjechampignons, ui, courgette en zwarte bonen. Deze eenvoudige hap eten we op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek en eerste grove selectie van de foto’s. Er is al een reactie van een locatie in Duitschland (en ook nog eens die onze voorkeur had) met een offerte; morgen reageren dat we akkoord gaan! Nog verder lezen en luisteren en slapen.
Muziek vandaag: Yes (Yes)

–

Zaterdag 24 juli: van Bremen naar Apeldoorn
We hebben geen wekker gezet, maar zijn nog voor acht uur wakker. Twee uur later gaan we uitchecken en wandelen we het korte stukje naar het station. Daar drinken we koffie en eten een broodje. Ook kopen we wat te eten voor onderweg. Even na half twaalf vertrekt de trein. Een klein uurtje later zijn we in Osnabrück, daar een soepele overstap. In Hengelo weer eentje, ook ruim overstaptijd. Iets na vier uur zijn we op het station in Apeldoorn. Thuis pakken we de koffers uit en dat is snel klaar. Ik loop naar de super in het centrum voor de broodnodige boodschapjes. Erna wandelen we het centrum in, op zoek naar een Italiaan. We vinden er eentje die plaats heeft. Buiten op straat eten we pizza, ijs en tiramisu. Negen uur thuis. Nog even zitten en om half elf ga ik slapen.

Zojuist heb ik mijn mond gevuld met een goedje dat Perio-Aid heet. Althans, zo staat het op het etiket. Ik spoel vooral aan de rechterkant. In de spiegel zie ik mijn oude gegroefde kop met de lange grijze haren. Even bijdraaien voor een blik op mijn prille rimpelbillen. Vrolijk word ik er niet van. Daar komt nog bij: er zit een forse zwelling aan de binnenkant van mijn wang, rechtsonderin. Dat komt zo. Anderhalve week ervoor was ik bij een paradontoloog en die had me geopereerd. Pijn dat het deed. En nu dan die zwelling. Nadat die paradontolul de hechtingen had verwijderd, gaf hij me antibiotica en dit goedje dat Perio-Aid heet. Terwijl ik in mijn blootje voor de spiegel sta te spoelen, glijden mijn ogen langs het groene betonciré, de inbouwspotjes in het verlaagde plafond, het dure douchegarnituur, de grote witte tegels, het houten badmeubel, de glazen douchewand en de Marokkaans gedecoreerde waskom. Dat had die aannemer twee jaar geleden toch godfriedvictordirk allemaal maar mooi aangebracht. Als u voor een verbouwinkje ooit eens professionele hulp nodig hebt, dan kan ik u deze vakman van harte aanraden. Ik spuug mijn mond leeg op de Marokkaanse decoratie. Tot zover dit badkamerjournaal.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, januari 2021

–
Deze tekst is in aangepaste vorm te vinden in het boek Badkamer en suite (Willem Bierman) (2021)

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 23 juli: Bremen
Pas om half negen zijn we wakker. Er is geen ontbijt bij dit hotel, maar we vinden een aardige tent om de hoek. Koffie en baguettes. Dan lopen we via de Domhof naar het wijkje Schnoor. We slenteren door de smalle straatjes en bekijken de piepkleine winkels. Ook nuttigen we koffie met taart. We wandelen rustig een stukje verder. Achter de Kunsthalle op het terras meer koffie. Het regent fijntjes. Als dat voorbij is, lopen we door de Kunsttunnel en langs de Weser naar de Martinianleger. Idee is een rondvaart door de haven, maar alles is volgeboekt. Dan nog maar een stukje verder langs de Weser en we komen in het deel van de promenade waar alle eet- en drinktentjes zijn. We drinken thee en rabarberschorle op het terras van een Bierhaus. Dan gaan we terug naar het hotel om uit te rusten. Na zessen weer de Altstadt in op zoek naar een eetgelegenheid. Op de Marktplatz is alles bezet en uiteindelijk komen we weer bij het Bierhaus aan de Weserpromenade uit. Terug in het hotel nemen we in de lobby nog een drankje en dan naar de kamer. Op tijd slapen.

–

Donderdag 22 juli: van Lübeck naar Bremen
Er gaat een wekker om zeven uur. We nemen ruim de tijd om op gang te komen en in te pakken. Negen uur ontbijt. We checken uit en lopen naar het station. Om even over elf pakken we een trein. Overstap in Hamburg. Half twee zijn we in Bremen en nog geen tien minuten later melden we ons in het hotel. Inchecken kan nog niet, maar we laten de koffers achter en wandelen de Altstadt in. Vlakbij de Marktplatz lunchen we en vervolgens zien we de Dom, het Rathaus en de gebouw en erbij. Vlakbij is de Bötcherstraße met kleine galeries en winkels; we drinken ergens thee. We lopen een klein stukje verder naar de Martinianlege. Ik heb het idee dat we het meeste van Bremen al gezien hebben; daarom willen we morgen een boottocht gaan maken. We ontdekken dat de boot naar Bremerhaven niet op vrijdag vaart, dus kiezen we voor een rondvaart over de Weser; morgen om drie uur zijn we hier weer. We wandelen terug via de Marktplatz en het beroemde beeldje naar het hotel. Daar checken we in en rusten even uit. Vervolgens lopen we het oude centrum weer in op zoek naar een eettent. Die vinden we. Tien uur zijn we terug in het hotel.

–

Woensdag 21 juli: Lübeck
Kwart over zeven op. Negen uur is er ontbijt. Aardig ook. Halverwege de ochtend wandelen we over de Breite Straße langs de St. Marien- en St. Jacobikirche. Op het Kobergplein rusten we tussen de bloemen uit. Dan gaan we verder naar de Burgtor en vervolgens (na een platenzaak) drinken we koffie en eten we Torte. We wandelen via de Königstraße en de St. Nicolaikirche naar de Dom. Dan hebben we drie kerken gehad vandaag en lopen we de Königstraße terug naar de Wahmstraße. Leuke straat met oude hanzegevels. We drinken ergens iets in een Hof. Via de Hüxstraße lopen we terug naar het hotel om aankopen (elpee, lamp) te stallen. We eten op een terras langs de kade van de An der Obertrave. Half negen terug naar hotel. Daar doen we het nog rustig aan met muziek die het afgelopen weekend online te zien en te horen was.

–

Dinsdag 20 juli: van Bad Doberan naar Lübeck
Zeven uur ben ik op. Koffie, klein ontbijt en inpakken. Ik loop nog naar de super om lege flessen weg te brengen. Tien uur brengt de heer des huizes ons naar het station. Onderweg hebben we het over volgend jaar. Hij kan geen toezegging doen of het huis beschikbaar is. Zijn vrouw viert haar vijfentachtigste verjaardag dan, de toestand rondom het virus blijft onzeker en mogelijk moet hij zijn huis aanpassen omdat zijn vrouw slecht ter been wordt en moeilijk trappen kan lopen. We begrijpen zijn bezorgdheid en terughoudendheid. Half elf vertrekt onze trein naar Wismar, waar we een soepele overstap naar Bad Kleinen hebben. In Bad Kleinen moeten we een half uurtje wachten en om één uur zijn we op het station van Lübeck. Het is niet ver naar de Altstadt. We zijn nog vroeg, dus we lunchen aan de Trave. Het hotel ligt ook aan de Trave op een van de meest schilderachtige plekken van Lübeck. We checken in en moeten voor het eerst aantonen dat we volledig gevaccineerd zijn. We maken een wandeling door de Altstadt langs het Rathaus en brengen een bezoek aan de beroemde marsepeinwinkel Niederegger. Daar drinken we thee en en eten we Marzipantorte. De wandeling gaat nog een klein stukje verder en we komen in de aangename Hüxstraße. Op zoek naar een eettentje komen we uiteindelijk terug aan de Trave en daar eten we Kabeljaufilet. Erna drinken we iets verderop in een bar nog iets. Tien uur gaan we terug naar het hotel.

–

Maandag 19 juli: Bad Doberan
Acht uur op. We drinken koffie en eten een klein ontbijt. Vandaag doen we het rustig aan. We doen het alle dagen rustig aan, maar vandaag hebben we totaal geen plan. Eind van de ochtend gaan we naar de Stadtbäckerei voor koffie en lunch. Erna wandelen we door het centrum en erbuiten, achter de Münster om. We eten ijs bij een ijszaak aan de markt en rusten dan een paar uur uit. Om zes uur gaan we naar het Kamp Theater. Daar hebben we een tafel voor zeven. We praten bij en na en vieren het leven. Het is goed. Elf uur nemen we afscheid van iedereen en gaan we naar huis.

–

Zondag 18 juli: Kühlungsborn-West
Zeven uur wakker. Ik loop een rondje hard door bos en veld. Terug weer even terug in bed. Koffie. Dan gaan we naar de Stadtbäckerei voor koffie en lunch. Half één treffen we de groep bij halte Stadtmitte en we rijden met stoomtrein Molli naar Kühlungsborn-West. Daar wandelen we naar een biercafé en drinken wat. Als het ernaar uitziet dat we er de hele middag blijven zitten, ga ik een rondje lopen naar de zee, langs het strand en over de boulevard. Niet heel lang, want zo heel veel is er niet te zien. We eten nog een kleinigheid en rijden dan met Molli weer terug naar Bad Doberan. We nemen plaats op het terras van een Italiaans restaurant. Jochen en Conny schuiven aan en we eten opnieuw een kleinigheid, slechts een hoofdgerecht. Na afloop gaan we naar het zeer nabij gelegen Kamp Theater. Nona heeft opnieuw een muziekquiz bij zich (een Duitschtalige) en wederom vermaken we ons. Vanavond nemen we afscheid van Jakob die morgen terug naar Hamburg gaat. Twaalf uur zijn we terug.

–

Zaterdag 17 juli: Zappanale 31,75
Acht uur zijn we wakker en op. Koffie. Vandaag houden we overdag een Ruhetag. Eind van de ochtend lopen we naar de Stadtbäckerei voor koffie en een broodje. Daarna lopen we een rondje door het dorp en langs het kerkhof. Thuis even uitrusten en dan om drie uur zitten we op het terras van het Kamp Theater. Daar zien we opnieuw veel bekenden. We dineren op tijd met de hele groep. Jochen en Conny arriveren. Na zes uur lopen we naar het klooster. Zappanale 30,75 kan beginnen. Er zijn redelijk veel lui buiten (ik gok 250-300 man), maar afstand houden lukt ook redelijk. De locatie in het Klosterhof is sfeervol. Drie bandjes spelen vanavond. Jazzprojekt Hundehagen vind ik rommelig klinken. Het maakt dat ik drinken ga halen (lang in de rij) en op het eerste gehoor de avond me tegenvalt. Maar gelukkig is het duo Die Reise veel beter. Drums, gitaar, soms zang en piano; loops, veelal geïmproviseerd en ik vind het interessant. We zien en spreken veel oude bekenden. Tegen tien uur is het gaan waaien en koelt het af. De vorige twee keer op het festival vond ik Coogan’s Bluff niet zo boeiend, maar nu is mijn aandacht gevangen. Ik hoor een mix van Black Sabbath en The Jaga Jazzist. De band speelt superstrak en zeer energiek. En op het podium een Philicorda, dan heb je extra punten. Na uurtje gaan we terug. Half twaalf.

–

Vrijdag 16 juli: Warnemünde
Half zeven op. Ik ren een rondje door bos en veld. Thuis weer even terug in bed. Eind van de ochtend bezoeken we de Stadtbäckerei voor lunch en koffie. Er is bericht van Sacha, of we zin hebben om mee te gaan naar Warnemünde. Dat hebben we. Niet veel later treffen we Michael, Jakob en Sacha en we drinken gevijven nog een koffie in de Stadstbäckerei. Vervoglens rijden we (met twee auto’s) naar Warnemünde. Daar maken we een wandeling door de haven naar de Schallplattenladen. Dit keer is hij open. (Vorig jaar bleek hij op maandag gesloten.) Ik zie wat interessant spul, maar beheers me. We drinken nog iets aan de haven. Dan rijden we weer terug. Half zes zien we iedereen weer in de Klosterküche om met z’n zevenen te eten. Zeer goed te eten, zelfs. Daarna wandelen we via de Münstergarten en de Klosterhof naar het Kamp Theater. Daar zien we veel bekende gezichten van andere jaren. Nederland is in het nieuws, want sinds enige dagen zijn we opnieuw een hoogrisicogebied vanwege zeer veel virusbesmettingen. Rond middernacht gaan we terug.

–

Donderdag 15 juli: Heiligendamm
Pas om half negen zijn we wakker en op. Het plan voor vandaag was om naar Wismar te gaan, maar dat plan schuiven we van tafel. Eind van de ochtend gaan we naar de Stadtbäckerei voor koffie en lunch. Dan stappen we op stoomtrein Molli en we rijden naar Heiligendamm. Daar wandelen we over de boulevard en de pier. Op de boulevard eten we ijs wat later drinken we biolimonade. Rond vier uur nemen we de stoomtrein terug. Even uitrusten thuis. Half zeven zijn we bij het Kamp Theater. We eten weer met de groep; Jakob is er nu ook. We eten hamburgerschnitzel met salade. Nona heeft haar Beatles-quiz meegenomen en we hebben een mooie avond. Elf uur terug.

–

Woensdag 14 juli: Bad Doberan
Half acht op. Ik loop een fiks eind hard door bos en veld. Het gaat niet gemakkelijk, want de route gaat heuvel op en heuvel af, daarnaast is het warm, zonnig en benauwd. Thuis koffie met De Vrouw. Dan lopen we naar de Stadtbäckerei voor koffie en ontbijt. Aansluitend maken we een wandeling door het dorp. We bezoeken wat winkels en komen langs het Kloster en de Münster. Eind van de middag rusten we thuis even uit. Zeven uur zijn we bij het Grieks restaurant. Daar eten we met het ploegje. Voor mij feta en aubergine. De afzakker pakken we bij het Kamp Theater en na elven zijn we thuis.

–

Dinsdag 13 juli: van Apeldoorn naar Bad Doberan
De wekker gaat om de gebruikelijke ‘werddagtijd’. Koffie, ontbijten, laatste dingen inpakken, afwas, afval. Half acht lopen we de deur uit en om acht uur zitten we in de trein. Onderweg lopen we tien minuten vertraging op, maar toch hebben we in Hannover tijd voor koffie en lunch. Half vijf zijn we in Bad Doberan. Het echtpaar bij wie we een Ferienwohnung huren haalt ons weer op van het station. Fijn om ze weer te zien in goede gezondheid en mooi om hier weer terug te zijn. We pakken uit en doen boodschappen bij de dichtbijgelegen super. Half zeven gaan we naar het Kamp-Theater. Daar treffen we Sacha, Nona, Gerhard en Michael. We eten samen en praten bij. Elf uur gaan we terug.
Muziek vandaag: The Extinct Suite (Steve Jansen), Country Airs (Rick Wakeman)

–

Maandag 12 juli:
Half zeven op. Een uur later heb ik mijn ‘huiswerk’ al gedaan (klusjes voor Kunst-Zinnig-Brein en Theater Wirwar). Koffie met De Vrouw; zij gaat even de deur uit. Krant op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Ik wandel door de zon naar de super voor wat laatste dingen. Nog meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje. Langzaam zoeken we bagage bij elkaar en ik pak de twee koffers grotendeels in. Duurt niet lang. Ik wandel nog een rondje om het centrum. Het is niet meer zonnig, maar wel warm en benauwd. Eind van de middag bereid ik avondeten voor: ik kook regenboogpeen, aardappel en venkel. Tussendoor vul ik het kleine restant salade van gisteren aan met bosui en komkommer. Dan bak ik kastanjechampignon en groene paprika en daar roer ik uiteindelijke de aardappel, regenboogpeen en venkel doorheen. Ten slotte bak ik biefstukken. We eten alles op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon. De PROG is uit. De vakantie is begonnen.
Muziek vandaag: Corridor (Steve Jansen), USA (King Crimson), Sin Fronteras (Sergent Garcia), Hvite Pil (Hege Rimestad), Anomalia (Jane Getter Premonition), Between A Breath And A Breath (Dyble Longdon)

–

Zondag 11 juli:
Kwart voor zeven wakker en op. Het is benauwd als ik een ronde ga hardlopen. Toch kies ik de langere route. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw op het balkon. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwas. Was. Stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en om het centrum. Thuis zet ik een app op mijn telefoon, zodat ik in het buitenland kan laten zien dat ik tweemaal ben gevaccineerd. Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet heel moeilijk. Het kleine restje salade van gisteren vul ik aan met bosui, appel, moerbei en wilde tomaat. Verder bak ik lamsshoarma en aardappelblokjes. Afwasje. Webstek. Ik bel Onze Vader. Het gaat heel goed met hem; hij vertelt weer het een en ander en we wensen elkaar een paar goede weken toe. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Road To The Sun (Pat Metheny), Red (King Crimson), Free Hand (Gentle Giant), The Old Homestead, het zevende plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Leviathan (The Grid & Robert Fripp)

_

Zaterdag 10 juli:
Zes uur op. Koffie. Markt, slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik haal brood bij de Turkse winkel wat verderop. Dan bezoeken we onze buren; zij gaan de komende paar dagen weg en passen daarna op ons huis. Tenminste, als we weg kunnen. Want dat kan spannend worden. De hoeveelheid virusbesmettingen in het land loopt pijlsnel op, na de versoepelingen van twee weken geleden. Gisterenavond heeft de minister-president met zijn knecht een paar versoepelingen teruggedraaid. Zo zijn clubs en disco’s weer gesloten en mag horeca tot 24.00 uur open zijn; bovendien moeten de gasten weer aan een tafel zitten. Even was er sprake van dat ons land op rood zou gaan, maar dat is gelukkig nog niet het geval, dus als het zo blijft kunnen we dinsdag reizen. De Zoon is er om half een voor lunch. Hij heeft de komende twee weken ook vakantie, al gaat hij nergens heen (misschien naar zijn vrijwilligerswerk). Afwasje. Krant op het balkon. Ik wandel langs het kanaal naar een super voor wat laatste dingen. Lezen en luisteren op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en wilde tomaat. Dan bak ik bosui, paprika, allerlei resten sla en daardoorheen roer ik het restant gekookte bloemkool en broccoli met Italiaanse kruiden en amandelroom. Ten slotte bak ik lamsfilet. We eten het op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek (en de aanzet tot een nieuwsbericht op de webstek van Kunst-Zinnig-Brein). Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Leviathan (Robert Fripp & The Grid), de extra’s die te vinden zijn op de dvd die mee kwam met Starless And Bible Black (King Crimson), Sleep Dirt (2012 remaster) (Frank Zappa), het tiende plaatje (de session reels) uit de doos Larks’ Tongues In Aspic (King Crimson), Auto-Reconnaissance (The Tangent)

Lotgenoten,

Galmend gebrabbel in de straat. En dat op de vroege morgen. Tien voor zes, is dat vroeg? Voor mij niet zo, voor mij is het vrij gewoon. Ik leg dat uit. Straks. Eerst over dat galmend gebrabbel.
De man loopt zoals altijd voor de vrouw uit. Een meter of tien. Hij waggelt wat, stapt onvast over de trottoirtegels in de richting van de bushalte. Erachter loopt de vrouw, zekerder op haar benen, maar langzaam.

Ik ken ze wel. Al is ‘kennen’ hier misschien niet het goede woord. ‘Herkennen’ is beter. Ik zie ze vaker bij de bushalte. In de tijd dat ik nog veel naar kantoor ging, stond ik iedere ochtend naast ze in die bushalte.
De man en de vrouw zijn beiden een jaar of zestig of vijfenzestig, mogelijk nog wat ouder. De man staat onvast op de benen, niet omdat hij dronken is (al lijkt dat wel zo en praat hij wel als dusdanig), maar omdat hij een probleem met zijn evenwicht heeft. Ik had de gehoorapparaatjes achter zijn oren ook al wel eens gezien. Als hij praat, dan klinkt dat luid, wat snibbig, niet zo duidelijk en met vrij veel sputum.
De vrouw is net als de man brildragend, heeft kleine pretoogjes (maar dat kan ook door die bril komen) en haar lange grijze haren hangen in een paardenstaart op haar rug. Ze praat de hele tijd tegen de man en is lief en behulpzaam voor hem. ‘Heb je je buskaart wel bij je?’ ‘We zijn op tijd.’ ‘Het wordt druk vandaag.’ Ze helpt hem met het opdoen van het mondmasker, want dat is voor de man met de grove motoriek wat lastig. De man reageert kortaf: ‘Ja, ja!’, kijkt haar niet aan en weert haar helpende handen af.
Ze stappen in de bus en vijf minuten later stappen ze er weer uit. Het is de halte bij wat we vroeger ‘de sociale werkplaats’ noemden. Tijdens het uitstappen zwaaien ze uitgebreid naar de chauffeur en roepen ze: ‘Fijne dag!’ Ze wil hem weer helpen met het mondmasker, maar hij trekt het bruusk van zijn gezicht en staat vervolgens te hannesen met de gehoorapparaatjes die hij bijna verliest. Door de ramen van de bus kan ik haar bijna horen zuchten; het omaatje bedoelt het goed maar hij wil er niets van weten. Dan heeft de bus vaartgemaakt en hebben we ze achtergelaten.
Als ik ze zie, vraag ik me af of ze een stelletje zijn. Zijn ze getrouwd en hebben ze kinderen? Ze lijken elkaar door en door te kennen; ik merk de kleine ergernissen tussen hen beiden van en herken de vertrouwdheid met elkaar.

Nu zie ik ze vanaf mijn balkon aan komen zwalken in ganzenpas. Ze zijn een half uur eerder dan dat ik van ze ken.
Sinds dik vier jaar woon ik hier nu in het appartement in de binnenstad van ons zo majestueuze Apeldoorn. Vanaf mijn balkon kijk ik op de winkelstraat waar gelukkig nauwelijks autoverkeer doorheen raast. Slechts fietsen en bussen rijden er. En die teringscooters, maar dat is stof voor een andere vertelling.
De wekker staat op vijf uur. Als ik thuis werk en het is mijn dag voor een ronde hardlopen, dan ben ik om zeven uur aan het werk. Vandaag ga ik naar kantoor. Dat kantoor is in een andere plaats en die plaats bereik ik met de bus. Die bus stopt voor de deur, om half zeven, welteverstaan. Dan ben ik om half acht op de werkplek. (Had ik al verteld dat ik al zo’n zeven jaar een nieuwe werkplek heb?) Ik heb dus ’s morgens vroeg ruim de tijd voor vertrek. Met dit mooie weer spendeer ik veel van die tijd op het balkon. Ik zit er uit de wind; het balkon is dicht met glazen schuifpuien, maar die staan nu open en ik voel een zwoele bries. De zon schijnt op de ramen van de appartementen tegenover en de weerkaatsing ervan doet mij mijn ogen dichter knijpen, zo fel is het licht. Vanaf het balkon heb ik prima zicht op de bushalte. Het is zes uur en over een half uur sta ik daar.

Ze zijn net op tijd; de bus van een half uur eerder komt er al aan. Ik hoor haar tegen hem praten. De straat is verder leeg en door de hoogbouw aan weerszijden van de straat galmt haar stem. De bus zelf hoor je niet, want sinds een jaar rijdt het vervoersbedrijf elektrisch. De man kijkt weg, houdt zijn handen beschermend voor zijn gezicht. Dan stopt de bus en zijn ze aan mijn oog onttrokken. Ik weet hoe lang ze erover doen voordat ze zijn ingestapt, dus dit kan even duren. Inderdaad, minuten later rijdt de bus weg.
Maar wat is dat nou? De man staat nog bij de halte. Hij kijkt de bus na en wuift. Vervolgens loopt hij in de richting van waar hij gekomen was.

Ik blijf nog even kijken, maar merk dat ik niet goed zie. Er trekt een waas van vocht voor mijn ogen en ik heb een brok in mijn keel. De mopperige, bruuske man is met de vrouw meegelopen naar de bushalte en zwaait haar uit. Om zes uur ’s morgens. Dat vind ik lief van hem. Ik heb me in hem vergist. En ook in mezelf. Wie had nou gedacht dat ik ooit geroerd zou zijn door twee oudere mensen die op een bus wachten en door de manier waarop ze met elkaar omgaan? Ik wrijf het plotselinge kippenvel van mijn armen, veeg de traan van mijn wang en ga mijn werktas maar eens pakken.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, juni 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 9 juli: naar Gorssel
Redelijk geslapen. Hoofd nog wel vol. Half zeven loop ik een ronde hard, lange route. Het is al zonnig. Thuis terug in bed. Koffie met De Vrouw op het balkon. Eind van de ochtend pakken we de trein. Daarna een bus. Dan zijn we in Gorssel. Eerst bezoeken we het lokale museum, met daarin exposities van werken van Bob Ross (ja, ja) en Konrad Klapheck. We drinken thee bij een theehuis op het plein. Vervolgens lopen we het kleine stukje naar het huis van Ank en Bob. Het is bijzonder mooi om ze weer te zien. En wat gaat het goed. We praten uitgebreid bij, krijgen een nog uitgebreidere barbecue en hebben een bijzondere middag en avond. Ver na negenen brengt Ank ons naar de bushalte en binnen een uur zijn we weer thuis.
Muziek vandaag: Geen.

–

Donderdag 8 juli:
Half acht weer op de werkplek. Volle dag. Afronden, overdragen, opruimen, laatste zaken afhandelen, overleggen en een afscheid van de leidinggevende die ik sinds drie maanden heb. O en ik krijg bericht dat mijn plan om aandachtfunctionaris te worden niet door gaat. Nou, dan niet. Zoek ik wat anders. Of niet. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Zes uur thuis. De Vrouw is vandaag naar een of ander symposium en ze is er nog niet. Kwart voor zeven wel. Ik maak avondeten. Zo warm ik bijvoorbeeld het restant van de schotel van dinsdag op en maak ik een pastaschotel van kastanjechampignons, bosui, paprika, courgette, spaghetti en groene pesto. We eten alles op. Ik was alles af. Acht uur heb ik vakantie. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Starless And Bible Black (King Crimson), Leviathan (The Grid & Robert Fripp

–

Woensdag 7 juli:
Ik loop een lange ronde hard om half zeven. Die gaat redelijk goed. De Vrouw gaat zich vanmorgen vroeg laten testen, want sinds gisteren snotterig. Ik doe allerlei. Als De Vrouw weer terug is, wandel ik naar de super en aansluitend bezoek ik de theatergroep Wirwar om wat foto’s te maken. Thuis koffie met De Vrouw. Ik loop nog naar de Kap om bewijsexemplaren op te halen van het tijdschrift waar de strip van Robert in staat. Ik bezorg die bewijsexemplaren. Thuis lunch met De Vrouw. Afwas en vast wat voorbereiden voor avondeten. Ik ga aan het werk. Niet lang. Tweeënhalf uren. Op de fiets naar de audicien voor de jaarlijkse controlebeurt. Half zes weer terug. Ik maak avondeten: ik bak kip, rode ui met kerrie en gekookte bloemkool en broccoli, doe die in een ovenschaal en voeg daar een mix van ei en amandelmelk aan toe. Dit zet ik in de oven. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en wilde tomaatjes. We eten alles op; alleen van de salade blijft nog heel iets over. Afwas en afval. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon. Intensieve dag, net als gisteren. Mijn hoofd raakt langzaam leger. Nu morgen nog.
Muziek vandaag: het achtste, negende, veertiende en dertiende plaatje (het zesde en zevende concert, de 2010 remix en de alternate takes/mixes) uit de doos Larks’ Tongues In Aspic (King Crimson), Black Rock (Djivan Gasparyan & Michael Brook), Homegrown, het zesde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Blurring Into Motion (Charlie Cawood)

–

Dinsdag 6 juli:
Niet goed geslapen. Hoofd vol. Half acht op de werkplek. Daar heel veel te doen. Veel overleg, veel uitwerken, veel plannen, veel organiseren. Veel krijg ik nog af ook. Geen gelegenheid om tussen de middag buiten te wandelen. Mijn eerste plan was om de laptob op de werkplek te laten, zodat ik morgen niet extra hoef te werken. Toch neem ik hem weer mee. Zes uur thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van lam, paksoy, tuinbonen en doperwten. Ernaast een salade van witlof en appel en rozijn. Waarom ook niet? We eten er goed van. Afwas. Meer krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: het zesde en zevende plaatje (het vierde en vijfde concert) uit de doos Larks’ Tongues In Aspic (King Crimson), Proxy (The Tangent)

–

Maandag 5 juli:
Net als ik om half zeven terug ben van een ronde hardlopen, die overigens best aardig gaat (ook al is mijn hoofd niet leeg), gaat het regenen. Mooi. Nog voor zeven uur ben ik aan het werk. Wederom een redelijk volle dag. De Vrouw gaat een tussenexamen voor haar opleiding doen. Eind van de morgen is ze terug. Koffie op het balkon. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. De Vrouw gaat naar het werk. Ik ben weer aan de slag. Half vijf is het klaar voor vandaag. Ik loop nog even naar buiten. Dan maak ik avondeten, heel eenvoudig. Ik bak kastanjechampignons, bosui en paprika en doe daar geklutste eieren bij. Dat laat ik stollen en ik schuif de omelet op een bord. Daarna eet ik het op, maar niet voordat ik het rijkelijk heb bestrooid met geraspte kaas. Kleine afwas. Webstek. Krant op het balkon. Meer lezen op het balkon. De Vrouw is er om half tien. We praten bij en ik ga niet lang erna slapen.
Muziek vandaag: de eerste vijf plaatjes (de eerste drie concerten) uit de doos Larks’ Tongues In Aspic (King Crimson), The Singles Collection (The Kinks), Winter In Moscow (Mari Boine, Inna Zhelannaya & Sergey Starostin), Nayda! (Bab L’Bluz), Mixing Colors (Roger Eno & Brian Eno)

–

Zondag 4 juli:
Iets beter geslapen. Kwart voor zeven op. Koffie. Lezen. Koffie met De Vrouw op het balkon. Lezen. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Stofzuigen. Lezen. De Vrouw gaat naar het werk. Ik wandel een rondje buiten het centrum. Net voor wat regen ben ik thuis en even later regent het stort. Eind van de middag maak ik avondeten. Spaghetti koken, kastanjechampignons bakken, bosui en courgette erbij, groene pesto, spaghetti, in bord, parmesan eroverheen en opeten. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Amazônia (Jean-Michel Jarre), Levanter (Kinan Azmen, Eric Vloeimans & Jeroen van Vliet), The Divine Abstract (Charlie Cawood), de extra’s op de dvd die mee kwam met Islands (King Crimson), Earthbound en alle extra’s op de dvd die erbij mee kwam (King Crimson), The Slow Rust Of Forgotten Machinery (The Tangent)

–

Zaterdag 3 juli:
Niet heel goed geslapen, maar niet erg. De ronde hardlopen gaat uitstekend en om kwart voor acht wandel ik naar de markt voor fruit en vis. Daarna het gebruikelijke rondje langs de slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Het is inmiddels zonnig en een prachtige dag. Ik loop het centrum in, bezoek een andere super en een Turkse winkel. Meer koffie met De Vrouw, nu in de zon op de galerij. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Krant op het balkon. Dan wandel ik een rondje langs het kanaal en om het centrum. Lezen op het balkon. Ik maak avondeten. Eerst vul ik het restant salade van gisteren aan met komkommer en kerstomaat. Dan bak ik (kastanje)champignons, ui, regenboogwaspeen en risottorijst. Daar voeg ik bouillon aan toe en dat laat ik dertig minuten koken. Ondertussen bak ik lamsfilet en rasp ik parmesan. We eten er goed van; er is regenboogrisotto over voor De Vrouw morgen. Natafelen. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon. Troy (Stephen Fry) uit. Slapen.
Muziek vandaag: Sleep Dirt (1991 remaster) (Frank Zappa), Islands (King Crimson)

–

Vrijdag 2 juli:
Op tijd wakker en op. Beetje pijn in de spier in mijn linkerbovenarm; meer niet. Kwart voor zeven aan het werk. Koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat oppassen bij de Neven. Ik werk verder. Koffie en lunch. Afwasje. Ik wandel naar buiten om het groentepakket te halen. De Vrouw is weer terug. Ik ga weer fiks aan de slag. Half vijf klaar. Intensieve werkdag; ik ben alle energie kwijt en doodop. Krant op het balkon. Ik maak wel avondeten. Eerst kook ik aardappelen en ui. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, appel en moerbei. De aardappelen stamp ik fijn met wat kookvocht en vervolgens roer ik er grof gesneden bladen sla, blokjes paprika en lupineseitan doorheen. Ik heb het kleine restje van de bonenschotel van gisterenavond opgewarmd. We eten alles – met uitzondering van de grote kom sla – op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: het vierde en vijfde plaatje uit de doos In The Court Of The Crimson King (King Crimson), In The Wake Of Poseidon (King Crimson), Lizard (King Crimson), Cuovgga Áirras – Sterna Paradisea (Mari Boine), allerlei extra’s op de dvd van In The Wake Of Poseidon (King Crimson), The Old Homestead, het zesde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young)

–

Donderdag 1 juli:
Het ragfijne miezerregentje is niet heel erg. Als ik doorren, merk ik er niets van. Om zeven uur ben ik aan het werk. De Vrouw is vanmorgen meerdere malen de deur uit. Tegen half twaalf wel koffie samen. En lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum en langs het kanaal. En weer verder met het werk. Om half vijf vind ik het klaar voor vandaag. Krant. Dan loop ik naar de priklocatie en ontvang ik mijn tweede vaccinatie tegen het zo gevreesde virus dat inmiddels al bijna anderhalf jaar de aarde teistert. Ik krijg mijn vaccinatieboekje ook gestempeld. Het loopt allemaal soepel en gemakkelijk en nog voor zes uur ben ik thuis. De Vrouw serveert venkel uit de oven, een schotel van ui, courgette, tomaten en witte bonen, een salade van bosui, komkommer en paprika, plus biefstukken. Toe maar. Afwas. Webstek. Lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Static (Dave Kerzner), Keyboards Triangle (Keyboards Triangle), de eerste drie plaatjes uit de doos In The Court Of The Crimson King (King Crimson), het tweede plaatje van Arthur Or The Decline And Fall Of The British Empire (Deluxe Edition) (The Kinks), It’ll All Work Out In Boomland en de twee bonusplaatjes die erbij mee kwamen (T2), Walk On, het vijfde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young)

–

Woensdag 30 juni:
Redelijk geslapen. Zowaar, dat is de laatste nachten anders geweest. Half zeven op. Koffie. Even voor negen het gebruikelijke woensdagmorgenloopje naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Tegen elven naar Gigant voor een ontmoeting met de spelers van Theater Wirwar. Leuke bijeenkomst en goed gesprek. Ik zal vaker op woensdagmorgen op bezoek gaan en dan wat foto’s en filmpjes maken voor op Instagram. De theaterdocent is Aad en hem spreek ik ook over andere zaken, waaronder mogelijkheden om samen te werken en op te treden in de al dan niet naaste toekomst. Half een ben ik weer terug. De Vrouw en ik lunchen. Afwasje. Krant. Ik loop nog naar een super voor wat laatste dingen. De Vrouw gaat naar het werk. Ik werk de aantekeningen van vanmorgen (die in mijn hoofd zitten) uit. Tegen zes uur maak ik avondeten voor mijzelve. Niet moeilijk. Ik bak champignons en bosui en courgette en roer daar het kleine restant van de schotel van gisteren doorheen, plus nog wat gekookte orzo die over was en rode pesto. Dit eet ik op. De afwas is zeer klein. Webstek. Lezen en luisteren. De Vrouw is er om negen uur. Bijpraten. Verder lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Amazônia (Jean-Michel Jarre), New World Live (Dave Kerzner), The Width Of A Circle (David Bowie), A Spark In The Aether (The Tangent), het eerste plaatje van Arthur Or The Decline And Fall Of The British Empire (Deluxe Edition) (The Kinks)

–

Dinsdag 29 juni:
Het regent fiks als ik opsta. Drie kwartier later ga ik een ronde hardlopen en is het droog. Kwart voor zeven ben ik aan het werk. Er is weer van alles: overleg, geregel, uitwerken, organiseren, noem het maar op. Tussendoor koffie met De Vrouw op het balkon en lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. En weer verder. Half vijf is het klaar. Krant. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan een fruitsalade van watermeloen en aardbei. Ik kook Griekse orzo. Ondertussen bak ik champignons, ui, courgette en vleestomaten; dat laat ik inkoken. Ernaast bak ik blokjes kipfilet. Aan het eind roer ik de orzo door het tomatenmengsel. De Zoon is er even voor half zeven. We eten alles op. Ik heb de vegetarische variant; de beide tafelgenoten roeren de gebakken kipfilet door de orzo. Afwas. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Aardvark (Kensington Market), Molotov Cocktails For Two (Bob Kerr And His Whoopee Band), Happy Daze (Are Here Again) (Bob Kerr And His Whoopee Band), Free Hand (Gentle Giant), New World (Deluxe Edition) (Dave Kerzner), Idjagiedas (Mari Boine)

–

Maandag 28 juni:
Kwart voor acht op de werkplek. Daar van alles. Overleg, uitwerken, netwerken. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en zon. Half zes thuis. Daar maak ik avondeten. Niet heel moeilijk. Spaghetti koken. Kastanjechampignons bakken, bosui en courgette erbij, dan de spaghetti en rode pesto erdoorheen. Kaas eroverheen. Opeten. Afwas. Afval. Regen. Krant op het balkon. Webstek. Lezen en luisteren op dat balkon. Slapen.
Muziek vandaag: Free Hand (zowel de nieuwe mix als de surroundmix van Steven Wilson) (Gentle Giant), Roxy – Tonight’s The Night Live, het vierde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young)

–

Zondag 27 juni:
Vroeg weer wakker en op. Ik loop mijn ronde hard om kwart voor zeven, kies een langere route en die lukt nog goed ook. Het is wel alweer warm en benauwd. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw op het balkon. Krant. Meer koffie met De Vrouw. Was. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Stofzuig. Iemand moet het doen. Ik wandel door de zon een ronde langs het kanaal en om het centrum. Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik houmous en avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat, dan een fruitsalade van watermeloen, aardbei en blauwe bes. Dan bak ik kastanjechampignons, ui, paprika, courgette en kikkererwten en ten slotte bak ik kleine lamsfiletlappen. We eten het op, hetgeen de bedoeling was. Afwas. Webstek en mail. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Nonkertompf in Arnhem op 25 maart 2006 (Mike Keneally), Film Music 1976-2020 (Brian Eno)

–

Zaterdag 26 juni:
Op tijd wakker en op. Kwart voor zes. Twee uur later wandel ik naar de markt. Daarna het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje naar de slager en super. Koffie met De Vrouw. Ik loop nog naar de Turkse winkel om brood te halen (niet voor mijzelf). Het is inmiddels warm en het belooft een zonnige dag. Meer koffie met De Vrouw. Half twaalf wandel ik naar het station en daar tref ik Tim. Heel goed en fijn om hem te zien. We lopen een rondje om het centrum en belanden op een terras. Daar lunchen we. Ondertussen voeren we een gesprek. Mooie woorden over successen en zorgen. Daarnaast ook vragen en domme lol. Alle vier al twintig jaar goed en belangrijk. Eind van de middag belanden we nog even thuis en half zeven heb ik hem op de trein gezet. ‘Ga ik nog uitgebreid koken of lopen we naar een terras?’ vraag ik als ik weer thuis kom. De vraag stellen is hem beantwoorden. Op het terras eten we Indiase gerechten, vieren we het leven en de liefde en om tien uur zijn we weer thuis. Even zitten en nog voor elf uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Nonkertompf Live (Mike Keneally), Ends (Giancarlo Erra)

Lotgenoten,

Gezondheid kun je kopen. Moet je wel naar de juiste supermarkt gaan en daar de juiste spullen kopen. Nog altijd heb ik zo’n abonnement op een groentepakket van de biologisch-dynamische boerderij, die een paar kilometer buiten ons zo majestueuze Apeldoorn is gesitueerd. Jarenlang was het bij mij thuis een distributiepunt. Iedere vrijdagmorgen kwam er een vrachtwagen bij ons huis voorrijden die een stapel kratten onder onze carport achterliet. Abonnementhouders uit de buurt kwamen dan bij ons hun pakket ophalen. Sinds vier jaar is dat afhaalpunt elders. Ik heb het desbetreffende huis verkocht, vandaar. Op zich hadden we wel distributiepunt willen blijven, maar in een appartementencomplex op twee hoog in de binnenstad van het zo majestueuze Apeldoorn is dat niet zo handig. Nu wandel ik wekelijks naar een afhaalpunt bij mij in de buurt. Leuke wandeling, eveneens gezond. Maar waar was ik gebleven?

Ik liep op straat met in iedere hand een goed gevulde boodschappentas. In die boodschappentassen zaten levensmiddelen die niet alleen voedzaam zijn, maar ook nog eens gezond. Pure, zuivere producten, zonder toevoegingen als suiker en zout en zeker niet ultrabewerkt. Verse groenten en fruit van teelt die niet gebruik maakt van chemische bestrijdingsmiddelen, noten en zaden, stevig brood en weinig zuivel. Voeding en geen vulling. De biologische winkel had aan mij een goede en trouwe klant. Gezondheid kun je kopen, maar dat had ik al gezegd.

‘Ken ik jou niet ergens van?’ hoorde ik een stem ergens achter mij. ‘Hallo! Ken ik jou niet ergens van?’
Ik liep door. Als je mij ergens niet van kent, waarom ga je dan naar me schreeuwen? Het was vast niet voor mij. Overigens zou het best kunnen dat de iemand mij wél ergens van zou kennen.
‘Ben jij niet die schrijver?’ vragen mensen mij soms, op straat of in die supermarkt.
‘Nee,’ zeg ik dan. ‘Ik ben wél die schrijver,’ wil ik er dan achteraan zeggen, maar dan zijn ze al doorgelopen. Altijd lastig: een vraag met een ontkenning er in. Waarom zou je iemand vragen of hij het niet is? Je kunt beter vragen of iemand het wél is. Maar goed. Ondertussen was ik alweer anderhalve straat verder.

En ja, ik weet het: biologisch is niet synoniem aan gezond. Er zijn samengestelde biologische producten die toch veel suikers of zout bevatten, toegevoegd of niet. In een gewone supermarkt zijn er hele paden die ik structureel oversla en dat is in deze biowinkel niet anders. Koeken, snoep, voorgemonteerde sauzen, veel kant-en-klaar-spul, pizza’s en salades-in-bakjes: ik koop het niet, want ultrabewerkt. En moet je eens biologische ham kopen in de supermarkt en die vergelijken met de ham van mijn biologische slager. Dat scheelt liters water en kilo’s zout. Biologisch sinaasappelsap bevat grote hoeveelheden suiker. Ook niet zo gezond. Sinaasappels moet je pellen en niet persen. Of gelijk na het persen in je eetgat gutsen, dan schijnt het mee te vallen met die suikers. In ieder geval moet je ze niet uit een pak gieten.

De winkel die ik twee keer in de week bezoek, ligt nog geen twintig minuten lopen bij mijn huis vandaan. Ook in het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn, dus. Sinds ik hier woon, gebruik ik mijn fiets niet of nauwelijks, want alles is op loopafstand: het station, de markt, het theater, de poptempel, alle cafés waar ik toch nooit kom én de supermarkt. Ik loop dus waarlijk veel. Daarnaast ren ik om de dag een ronde om het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn, het liefst ’s morgens in alle vroegte. Als ik dan om zeven uur start met thuiswerken, heb ik mijn sportmoment er al ruimschoots op zitten. Daarnaast maak ik dagelijks na de lunch een wandeling van minimaal een half uur, liefst door parken en langs het kanaal of een van de vele beken en griften die Apeldoorn rijk is.
Piepende banden achter me. Ik schrok me rot. Een auto kwam naast me tot stilstand. Het was zo’n cabriolet, een convertable of hoe heet zo’n ding met een open dak. Volgens mij kende ik die wagen en was het die malloot die bij aardig weer iedere avond ik-weet-niet-hoe-veel keer met veel lawaai bij ons door de straat scheurt. Zeer dom, want hij rijdt zó snel dat we niet goed kunnen zien dat hij erin zit.
‘Waar kan ik hier het beste parkeren?’ brulde de malloot vanuit zijn auto.
Ik hield mijn pas in en draaide me naar links, in de richting van het voertuig.
De gast hing met een arm op het portier en boog over de bijrijdersstoel naar me toe.
‘Excuus,’ zei ik. ‘Ik kon je niet verstaan door het lawaai dat je kar maakt. Wat zei je?’
‘Waar kan ik hier het beste parkeren!’ gilde de malloot boven lawaai van zijn draaiende motor uit.
Daar hoefde ik niet lang over na te denken. ‘Buiten de bebouwde kom.’
Ik vervolgde mijn weg en mijn gedachtestroom.

Wat ik ook weet, is dat gezondheid niet alleen afhangt van wat je in je muil stopt. Er speelt ook nog iets als erfelijkheid, invloeden van buitenaf en domweg geluk. Of pech, als je de pech hebt dat je met een nare ziekte te maken krijgt buiten jouw eigen directe schuld om. We kennen allemaal het voorbeeld van die ene oom of buurman of vriend van de postbode van de schoonmaakster van de persoon in de kroeg die je net misliep omdat je een half uur later pas naar het café ging: hij had nooit gerookt, nooit gedronken, altijd gezond gegeten en op een dag pats boem dood hartstilstand. Topsport is ook niet gezond en helaas kan een Deense voetballer daar sinds enige tijd ook over meepraten. Maar een gezonde leefstijl – veel beweging, weinig stress, gezonde voeding – kan de kans op ziekte of aandoening wel verminderen. Bovendien: het maakt dat ik me lekker in mijn lijf voel. En als ik me lekker in mijn lijf voel, krijg ik ook weer zin om actief te zijn en te bewegen en daarvoor heb ik weer goede en gezonde voeding nodig en zo is de cirkel weer vicieus.

Ondertussen was ik aangekomen bij het appartementencomplex waarin zich mijn woning bevindt. Ik opende de deur naar het entree en liep naar binnen. Daar had ik de keus tussen de lift of de trap. Ik gebruik altijd de trap. Het is maar twee verdiepingen naar de galerij waarop ik woon en zo lang ik het kan, zal ik traplopen.
Ik was al bijna boven; nog maar een trede of acht. Op de galerij verscheen een man, die duidelijk van plan was om naar beneden te gaan. Met mijn volle boodschappentassen in mijn beide handen nam ik de gehele breedte van de traptreden in beslag.
Maar wat deed die vogel nou? In plaats van even wachten tot ik boven was, denderde hij driftig naar beneden en wrong die dikke pipo zich tegen de muur langs mij heen!
Van verbijstering wist ik even niet wat of ik moest doen of zeggen. Maar met dat hij mij opzij dwong, wist ik het weer wel. Mijn been schoot uit en haakte hem pootje, waardoor hij ongenuanceerd de trap af lazerde. Ik was inmiddels boven op de galerij aangekomen. Daar draaide ik mij om en ik keek naar beneden.
Die pief lag onder aan de trap te kermen. En nogal te bloeden, zo te zien. Ik glimlachte. Zo, die latente agressie had ik kortstondig manifest gemaakt en een ferme dosis dopamine overmeesterde mijn hersenen. Niet opkroppen, maar uiten. Wel zo gezond. Nu ging ik van grinniken naar luidop lachen. Ook gezond.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, juni 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 25 juni:
Ik ben op tijd wakker. Half zeven loop ik buiten mijn ronde hard en het lukt weer heel aardig. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. We stappen op de fiets en rijden naar een paar winkels aan de rand van de stad. Ik koop hardloopschoenen en een nieuwe baardtrimmer, we schaffen een miniblender aan en De Vrouw maakt zichzelf blij met een bos kunststof- en zijdebloemen waar ze een boeket voor in de woonkamer van gaat maken. Thuis koffie op de galerij en aansluitend lunch. Afwasje. Dan log ik in op het werk en een uur lang handel ik wat urgente lopende zaken af. Vervolgens wandel ik een rondje om het centrum. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst maak ik een salade. Het kleine restje van eergisteren vul ik aan met bosui, komkommer, moeibei en blauwe bes Dan bak ik een beetje lamsgehakt rul, voeg daar ui, peper, paprika, courgette, chilipoeder, tomatenpuree en rode sla aan toe en vervolgens roer ik daar rode bonen doorheen. Geraspte kaas ernaast en klaar is deze lichte chili. We eten het op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen. Luisteren.
Muziek vandaag: I Could Read The Sky (Iarla Ó Lionáird), Scambot 2 (Mike Keneally), Zappa ’88: The Last U.S. Show (Frank Zappa)

–

Donderdag 24 juni:
Ik ben wakker en op om half zes. Een uur later aan het werk. Veel overleg. Tussendoor koffie. Om half een lunch met De Vrouw. Aansluitend weer overleg. Dan afwasje en een rondje naar buiten, buiten het centrum. Nog heel even aan de slag en om vier uur is het klaar. Krant. De Vrouw serveert runderschnitzel met ui, champignons en pompoenpitten en daarna het restant van de groentepan van gisteren met daaroverheen een mengsel van ei en dat dan weer uit de oven (kunt u het allemaal volgen of duizelt het u net als mij voor de ogen en oren). Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen en luisteren en waarom ook niet.
Muziek vandaag: I Could Read The Sky (Iarla Ó Lionáird), Wing Beat Fantastic (Mike Keneally), Wing Beat Elastic – Remixes Demos & Unheard Music (Mike Keneally), You Must Be This Tall (Mike Keneally), Eric Vloeimans’ Levanter (Kinan Azmeh, Eric Vloeimans & Jeroen van Vliet), Studio Tan (Frank Zappa), Tonight’s The Night, het derde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Le Sacre Du Travail (The Tangent), Tascam Tapes (DeWolff)

–

Woensdag 23 juni:
Kwart over zes ben ik wakker en op. De Vrouw gaat een kwartier later naar het werk. Ik loop een ronde hard. Daarna koffie en allerlei. Tegen tienen loop ik naar de super. Koffie en allerlei. Nog even naar een andere super voor een kleinigheid. Lunch. Afwasje, huishoudelijks. Mail. Lezen. De Vrouw is er om half vier. Bijpraten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, aardbei en blauwe bes. Dan bak ik ui, peper, paprika en aubergine in de nieuwe pan (wat een avonturen weer) en daar roer ik pompoen- en courgettespaghetti plus Mexicaans gekruide lupinebrokken doorheen. Dit eten we op. Nou, niet helemaal. Eenderde van de groentepan blijft over en dat gaat in een ovenschaal voor morgen. Afwasje. Webstek. Lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Evidence Of Humanity (Mike Keneally & Marco Minnemann), Bakin’ @ The Potato! (Mike Keneally Band), I Could Read The Sky (Iarla Ó Lionáird), Sketches (Miles Davis), Nayda! (Bab L’Bluz), Storia, Storia (Mayra Andrade), Mirando El Mundo Al Revés (Chesudaka), A Life In Yes – The Chris Squire Tribute (allerlei), Tuscaloosa, het tweede plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), The Red Planet (Rick Wakeman)

–

Dinsdag 22 juni:
Vandaag ben ik weer op de werkplek. Van alles te doen. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en zon. Kwart over vier ben ik klaar. Op de terugweg ren ik de muziekwinkel in en haal ik mijn bestelling op: (Frank Zappa). Kwart voor zes thuis. De Zoon is er even na zes en De Vrouw serveert een schotel van runderschnitzel, ui, courgette, tomaat, sperzieboon en witte boon met een salade van bosui, paprika en komkommer. Zeer smakelijk allemaal. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Zappa ’88: The Last U.S. Show (Frank Zappa)

–

Maandag 21 juni:
De zomer begint goed. Het regent fiks als ik om kwart voor zes mijn ronde hardloop. Tot op de hoek van de straat is het kil en vervelend, daarna maakt het niets meer uit en zo lang ik blijf lopen, is het prima. Als ik thuis kom, is De Vrouw op en een kwartier later gaat ze naar het werk. Zelf ben ik ook op tijd aan de slag. Er ligt van allerlei geregel en overleg en uitwerken. Tussendoor koffie. Tussen de middag lunch en afwasje. Buiten regent het nog altijd, dus ik sla een rondje wandelen even over. Dat betekent dat ik om half vijf uur kan stoppen. De Vrouw is dan net terug van haar werk. Krant. Avondeten maken. Ik vul het restant salade van gisteren aan met komkommer, koolrabi en aardbei. Dan bak ik ui, paprika, courgette, bindsla en kerriepoeder en daarnaast bak ik steaks bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Guitar Therapy Live (Mike Keneally Band), Wine And Pickles (Mike Keneally), Scambot 1 (Mike Keneally), In A Silent Way (Miles Davis), Kinks Are The Village Green Preservation Society (The Kinks), Not As Good As The Book (The Tangent), Yesterday And Today – A 50th Anniversary Tribute To Yes (allerlei), Everybody’s Alone, het eerste plaatje uit de doos Archives Vol. II (Neil Young)

–

Zondag 20 juni: Vaderdag
Het is half zeven. Ik ben wakker en sta op. Koffie en dergelijke. Koffie met De Vrouw op het balkon. Huishoudelijks (de was en zo). Mere koffie met De Vrouw, nu in de zon op de galerij. De Zoon is er om half een voor lunch. Hij heeft een vaderdagcadau voor me: het boek Troy (Stephen Fry). Leuk! Afwas. Stofzuigen. Ik wandel een ronde langs het kanaal, door parken en om het centrum. Lezen op het balkon. Zo lees ik het boekenweekgeschenk Wat zij zagen (Hanna Bervoets) uit. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook aardappelen. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat, plus een fruitsalade van meloen, aardbei en blauwe bes. De gekookte aardappelen stamp ik tot een puree en daar roer ik grof gesneden krulsla en het restant spek en rookworst van woensdag doorheen. We eten er goed van. Afwasje. Lezen en luisteren op het balkon, webstek en weer lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: The Universe Will Provide (Mike Keneally & Metropole Orkest), Parallel Universe (Mike Keneally & Metropole Orkest), Eric Vloeimans’ Levanter (Kinan Azmen, Eric Vloeimans & Jeroen van Vliet), Down And Out In Paris And London (The Tangent),

–

Zaterdag 19 juni:
Ik ben weer om half zes wakker en sta op. Een ronde hardlopen is opnieuw lastig, vanwege benauwd en warm weer. Krant van gisteren op het balkon. Dan douchen en vervolgens loop ik naar de markt voor groenten, fruit en vis. Erna de gebruikelijke zaterdagmorgenwandeling langs de slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik loop nog naar een Turkse winkel voor weekendbrood. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. We stappen op de fiets en bezoeken Onze Vader. Het gaat goed met hem; heeft weer allerlei verhalen en om vijf uur fietsen we terug. Even zitten. Dan lopen we naar een restaurant niet ver bij ons vandaan. Voor het eerst sinds oktober eten we buiten de deur. Bietengeitenkaasgroentesalade, portobellohamburgers en een nagerecht van frambozenmousse, oreo en gemarineerde perzik. We kletsen weer bij en om half negen zijn we weer thuis. Webstek. Lezen en luisteren op het balkon.
Muziek vandaag: Zappa In New York (Frank Zappa)

Postponed several times since March 14, 2020.