Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 20 september:
Wakker ben ik rond kwart voor zes. Ik sta op ook. Koffie en eenvoudig ontbijt. En wat werkzaamheden voor de Kap. Even na half zeven ga ik mijn ronde hardlopen. Het is nog donker en fris, bijna koud. Maar lopen gaat lekker en ik heb bijna geen korte extra wandelpauze nodig. Als ik terug ben, is het licht. Kwart over acht wandel ik naar de Kap. Daar doe ik wat werk, overleg ik en rond tien uur loop ik via de biowinkel en bioslager naar huis. Het is zonnig en mooi. Koffie met De Vrouw op de galerij. De Vrouw heeft contact gehad met de verpleegkundige. Haar huid reageert nogal hevig op de plakrand van de speciale gaaspleister en wat nu? Ze knipt de plakrand eraf, legt er een gaasje en vervolgens een compres over. Daar heeft ze geen hulp meer bij nodig. Wel is de wond nog steeds open. Inmiddels kan ze weer zelf de steunkous om haar arm aantrekken en dat betekent dat ze zich bij de thuishulp heeft afgemeld. Huishoudelijke dingen en lunch. Daarna is het wachten. Vanmiddag komt er een monteur om heel snel internet te installeren (voelt u het?), ergens tussen twaalf en vier. Ik zit op de galerij in de zon op hem te wachten. Hij is er om half vier en is met tien minuten weer weg. Dan ga ik het groentepakket ophalen. Vervolgens maak ik avondeten. Mooie pastasaus van rundergehakt, ui, peper, paprika, snijbiet en tomaten, kikkererwtenpasta en daarnaast een fikse salade van bosui, komkommer, gele paprika en banaan. Een uur van te voren app ik De Zoon dat we om zes uur eten. Om zes uur heeft hij nog niet gereageerd. Tien minuten later belt hij. Hij had een nieuwe televisie gekocht en heeft die nu geïnstalleerd, maar hij past niet op zijn televisiekastje. Hij staat nu met een van zijn begeleiders in een halve meubelwinkel en wat of hij moet doen? Een half uur later komt er een foto van zijn nieuwe televisiekastje en zijn televisie. Ondertussen hebben we zelf al gegeten. Ik was af. Onze buren komen vanavond op visite. Altijd leuk. Bijpraten, verhalen, lachen. Half twaalf zijn we weer alleen en ga ik slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Donderdag 19 september: negenentwintig jaar getrouwd
Van harte, schat. Ja, mijn verhaal staat online. In alle stilte, vroegte en donkerte sta ik op en ga ik naar de werkplek. Daar is het wat saai. Ik doe veel, maar schiet niet op. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en zon. Ook in de middag van alles, maar geen progressie. Wel vermoeidheid. Vijf uur thuis. De Vrouw maakt eenvoudig avondeten. Ze bakt aardappelen en geitenkaasmedaillons en serveert daar een sla bij. Toe is er een kaasplankje en de bonbons die ik heb meegenomen. We tafelen uitgebreid na. Ook was ik af. Daarna tafelen we meer na. Ten slotte werk ik de webstek bij en lees en luister ik. Nog voor half elf ga ik slapen, want ik ben nog steeds vermoeid.
Muziek vandaag: You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 6 (Frank Zappa), Long Wave (Jeff Lynne)

–

Woensdag 18 september: met Kunst-Zinnig-Brein naar het Nursing Congres in Zwolle
De wekker gaat ‘normale’ tijd: 05.15 uur. Twee uur later ga ik de deur uit. Ik heb dan al allerlei werk voor de Kap gedaan. Ik wandel echter naar de Deventerstraat. Daar pikt Ank me op en we rijden gedrieën naar een hotel net boven Zwolle. Daar vindt het Nursing Congres plaats en Kunst-Zinnig-Brein is weer van de partij. We krijgen een plek in de centrale zaal, daarbuiten is het nogal druk en vol en lawaaierig, vandaar. Lange, maar goede dag. Boeiende sprekers (Manu Keirse en Erik Scherder zijn er), ontvangst en verzorging door de congresorganisatie is uitstekend en de faciliteiten van het hotel zijn ook goed. Pas om half zes zijn we weer ingeladen en via Oene en de wijk Zevenhuizen rijden we terug. Ik ben om half zeven thuis. De Vrouw heeft het eten gemaakt: een schotel van paprika, ui, broccoli en ei uit de oven, daarnaast een fikse salade en biefstukken. We praten uitgebreid bij en om acht uur is de afwas klaar. Even met Onze Vader bellen om te horen hoe het gaat (goed) en dan werk ik webstekken bij en lees en luister ik en om tien is weer tijd.
Muziek vandaag: Apollo: Soundtracks & Atmospheres (Brian Eno with Daniel Lanois & Roger Eno), Uninvisible (Medeski Martin & Wood), From Silence To Somewhere (Wobbler)

–

Dinsdag 17 september:
Klein beetje beter geslapen. Vanmorgen op de werkplek fiets ik (elektrisch) naar een andere werkplek voor een overleg. En weer terug. Ik doe werkzaamheden. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag doe ik werkzaamheden, maar het schiet niet op. Vijf uur thuis. Daar maak ik avondeten. Linzenpenne koken, spek bakken, ui erbij, champignons, spitskool, later knoflookkaas en amandelroom en de gekookte penne. Het restant salade van gisteren erbij op tafel. De Zoon is er om kwart over zes en we eten alles op. Afwas en daarna hardlopen. Gaat fijn, ook is het fris buiten. Als ik thuis ben, is het bijna donker. Ik werk de webstek bij en ga lezen en luisteren en om tien uur slapen.
Muziek vandaag: Agusa (Agusa), A Drop Of Light (All Traps On Earth)

–

Maandag 16 september:
Fikse file op de weg. Daardoor ben ik een half uur later op de werkplek. Daar ga ik aan de slag. Iets na twaalven rijd ik met twee collega’s naar Apeldoorn, om daar bij het theater de mogelijkheden te bespreken om theater Wirwar naar onze organisatie te halen. Kwart over twee ben ik thuis. Krant. Iets na drie uur gaan we naar de bushalte en half vier zijn we in het ziekenhuis. De wond van De Vrouw ziet er op zich goed uit, het heelt nu aardig, maar toch gaat het niet zo voorspoedig als verwacht. De komende week moet er nog wat meer aan wondverzorging gedaan (een bepaald soort gaas erop). Daar staat tegenover dat De Vrouw wat meer mag bewegen met haar arm, maar ze moet wel goed in de gaten houden wat goed voelt. Het weggesneden weefsel is onderzocht en daarin zijn geen bijzonderheden of alarmerende zaken aangetroffen. Dat is mooi. We zijn om half vijf weer thuis. Ik ga avondeten maken. Het restant risotto van gisteren schuif ik de oven in. Daarnaast bak ik ui, paprika, peper en courgette en braad ik varkensprocureurslapjes. Ook heb ik een salade gemaakt van bosui, koolrabi, komkommer, druif en rozijn. De boel smaakt goed. Om half zeven is de afwas klaar en vervang ik filters in mijn gehoorondersteuning. Eerste keer. Ik hoor gelijk weer beter. Dus iedere zes weken is wel zo ongeveer aan te raden. Ik werk de webstek bij en die van Kunst-Zinnig-Brein en lees en luister. Tien uur ga ik een poging doen om te slapen. Vannacht lukte het niet echt goed, dus ik houd mijn hart vast vast.
Muziek vandaag: The Light (Spock’s Beard), A Spark In The Aether – The Music That Died Alone – volume two (The Tangent), het vierde plaatje, Modern Masquerades, uit de doos Wise As Wisdom – The Dawn Albums 1973-1975 (Fruupp)

–

Zondag 15 september:
Kwart over zeven wakker. Koffie. Webstek. Krant. Halverwege de ochtend zorgdingen voor De Vrouw. Wond ziet er veel rustiger en beter uit. ‘Gat’ lijkt dicht te groeien. Koffie met De Vrouw. Vinyl. Huishoudelijk gedoe. Koffie met De Vrouw op het balkon. Daar is het heel zonnig. De Zoon is er om een uur voor de lunch. Na de afwas meer huishoudelijk gedoe. Ik wandel door het zonnige weer naar een supermarkt in het centrum. Erna loop ik ook nog langs het kanaal naar een andere supermarkt. Het is aangenaam, maar niet langer zonnig, eerder grijs en dreigend. Ik lees op het balkon. Kwart over vijf maak ik avondeten. Een risotto met rode ui, champignons en spitskool. Daarnaast grill ik lamskoteletten. Ik zet de salade van eergisteren en het restant knoflookmayoyoghurtsaus op tafel. Klaar. Het smaakt. Na de afwas doe ik wat zorgdingen voor De Vrouw. Ziet de wond er nu nóg rustiger en beter uit? Ja. Dan ga ik hardlopen. Even lijkt het of ik kramp heb, maar ik ren door en het gaat niet slecht. Korte extra wandelpauze. Half acht werk ik de webstek bij en ook lees en luister ik. Tien uur slapen.
Muziek vandaag: Ambient 4 – On Land (Brian Eno), Live at the NCH (The Gloaming), Ladilikan (Trio Da Kali & Kronos Quartet), Baile Bucanero (Ondatropica), verschillende 45-toerenplaatjes (zie Twitterberichten hieronder), het derde plaatje, The Prince Of Heaven’s Eyes, uit de doos Wise As Wisdom – The Dawn Albums 1973-1975 (Fruupp), Somnium (Jacco Gardner) 

–

Zaterdag 14 september: kleinkinderendag
Kwart voor zeven ben ik wakker en sta ik op. Een uur later help ik De Vrouw met wat zorgdingen. Half negen loop ik naar buiten. Mijn Zus haalt me op en we rijden naar Ede. Daar ontmoeten we alle (behalve twee) kleinkinderen van oma en opa Langereis. Bij Edwin drinken we koffie en eten we gebak; vervolgens rijden we naar Otterlo. Een huifkartocht staat op het programma en het is prachtig zonnig en zacht weer. We rijden door bos, veld, heide en door het ‘centrum’ van Otterlo. Op de heide pauzeren en lunchen we. Wij niet alleen, tientallen wespen ook. Tegen half twee zijn we weer terug in Ede, dit keer in de tuin van Stephan. Er is een hapje en een drankje en veel gesprek. Half vijf rijden de Zus en ik weer terug naar Apeldoorn. Met De Vrouw is het goed gegaan vandaag; De Zoon is geweest en verder was het rustig. We wandelen samen het centrum in en we vinden een eetcafé voor een hapje eten. Mijn vegetarische burger is uitstekend, maar de akoestiek in het restaurant niet; het is er kaal en hoog en vol met mensen en iedereen schreeuwt. Nou ja. Kwart voor negen zijn we weer thuis. Ik doe weer wat wondverzorging en werk de webstek bij en lees Brusselmans’ hilarische tachtigste roman uit en luister en nog voor half elf lig ik weer in bed.
Muziek vandaag: Ambient 2 – The Plateaux Of Mirror (Brian Eno & Harold Budd), The Concrete Twin (Mick Karn)

–

Vrijdag 13 september:
Dat belooft wat. Pas om kwart over zeven wakker en op. Koffie. Rond acht uur heb ik de werklaptob aan. Ik ga nog aan het werk ook. Tussendoor wat zorgtaken voor De Vrouw. De wond lijkt er al wat rustiger uit te zien. Begin van de middag lunchen we. De Vrouw gaat naar de bioscoop. Ik was af en loop naar de biowinkel en bioslager voor de weekendboodschappen en voor de aankomende week. De rest van de middag werk ik verder. Tegen vijf uur doe ik de werklaptob uit. Ik maak avondeten. De Zoon heeft zich voor vanavond afgemeld. Heel moeilijk doe ik niet. Ik vul de van gisteren overgebleven salade aan, bak aardappelen en biefstukken. De knoflookyoghurtmayosaus er bij en: klaar. Het is zo op. De afwas is zo weg. Het afval is zo naar de containers. Ik ga een ronde hardlopen. Lang niet gedaan, lijkt het. Het gaat heel aardig; slechts een extra wandelpauze nodig. Thuis werk ik de webstek bij en lees en luister ik en even voor half elf ga ik maar weer eens slapen. Geen rampen, vandaag. Dat valt dan weer mee.
Muziek vandaag: Ambient 1: Music For Airports (Brian Eno), Music For Films (Brian Eno), het bonusplaatje dat mee kwam met Planetary Overload – Part 1: Loss (United Progressive Fraternity), Wasteland (Riverside), Woyaya (Osibisa), 4 1/2 (Steven Wilson), Zëss (Magma), The Dropper (Medeski Martin & Wood), Armchair Theatre (Jeff Lynne), Three Part Species (Mick Karn), het tweede plaatje Seven Secrets uit de doos Wise As Wisdom – The Dawn Albums 1973-1975 (Fruupp), Skuggsjá (Ivar Bjornsson & Einar Selvik)

–

Donderdag 12 september:
Kwart over zes op. Twee uur later zitten we bij de buurman in de auto en zijn we onderweg naar het ziekenhuis. Daar controle door de verpleegkundige. De wond is nog open, er moet wondvocht en meer uit. Dat betekent extra wondverzorging. En maandagmiddag nogmaals ter controle. O. De buurman haalt ons ook weer op. Thuis koffie. Ik heb de werklaptob open en ga aan de slag. Half elf wandelen we even naar de biomarkt en daar kopen we kaas. Inmiddels is de regen weg en schijnt de zon fijn. Thuis verder met werk. Ook nog meer koffie. Begin van de middag lunchen we. Na het miniafwasje ga ik verder met werken. Het schiet leuk op. Kwart voor vijf sluit ik af. Dan ga ik het immens moeilijke avondeten bereiden. Ik zet de pan met Mexicaanse soep op het vuur en verwarm die. Een half uur later eten we de pan leeg. Weinig afwas. We verzorgen de wond van De Vrouw. Die lijkt er nog weer slechter uit te zien: roder en nog meer bloedverlies. Zorgelijk. Goed in de gaten houden en anders morgen toch maar weer contact met de verpleegkundige. Ik werk de webstek bij en lees en luister. Niet heel lang na tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: BTTB (Ryuichi Sakamoto), Loophole (Sketch Show), Culcha Vulcha (Snarky Puppy), Combustication (Medeski Martin & Wood), Shimmer Into Nature (Ed Wynne), Circus (Circus), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 6 (Frank Zappa), Planetary Overload – Part 1: Loss (United Progressive Fraternity)

–

Woensdag 11 september:
Zeven uur ben ik wakker en sta ik op. De Vrouw is een uurtje later; ik doe wat zorgdingen en dan gaat zij weer naar bed. Zelf wandel ik na half negen naar de Kap. Daar doe ik kort enige werkzaamheden en na tienen loop ik via de biowinkel terug naar huis. Koffie en nog wat werk voor de Kap. Eind van de morgen ga ik naar de apotheek in de straat; de wond van De Vrouw heeft nog wat verzorging nodig en er ontbreekt verbandmateriaal. Thuis breng ik dat aan. We lunchen. Afwasje. Dan ga ik allerlei (achterstallig) werk voor de website van Kunst-Zinnig-Brein doen. Half vier loop ik nog naar een supermarkt in het centrum. Het regent mot. Thuis wat lezen en luisteren. Half vijf nog op de fiets naar De Zoon. Ons koffieapparaat is overleden en hij heeft er nog eentje (een oude van ons) die hij niet gebruikt. Half zes ben ik weer terug en maak ik avondeten. De pruttelpot van zondag en dinsdag gaat nog een keer op het vuur. Ik bak er vis bij en maak een salade van bosui, koolrabi, komkommer en mais. Dat eten we op. De afwas is niet groot. Ik verzorg de wond van De Vrouw; het is echt weer open en er lijkt een fiks gat te zitten. Morgenochtend gaan we voor controle naar het ziekenhuis, dus dan kunnen we het voorleggen. De rest van de avond werk ik de webstek bij en lees en luister ik. Half elf ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Lead Us Not Into Temptation – Music from the film Young Adam (David Byrne), Monochrome (Daniel Cavanagh), Steps Ahead (Steps Ahead), de twee bonusplaatjes die mee kwamen met Orchestral Favorites (40th Anniversary Edition) (Frank Zappa), Jetlag (PFM) 

–

Dinsdag 10 september:
Koud vanmorgen. Hoe koud, dat weet ik niet. Op de werkplek krijg ik het warm van het vele werk. Ik ontvang app van De Vrouw. De wond lekt meer en ruikt niet fris. Wat te doen? Even bellen met de verpleegkundige, lijkt me. Een uur later is ze al onderweg naar het ziekenhuis om ernaar te laten kijken. Met dank aan de superbuurman die haar even brengt en haalt. Hechttape is verwijderd en vanaf nu behandelen met jodium en toch goed afdekken. O. Tussen de middag wandel ik door bos en geen zon. In de middag weer het vele werk. Toch om vijf uur thuis. En dan heb ik op de terugweg ook nog De tafel (Herman Brusselmans) gekocht. Ik warm de Mexicaanse soep op die ik zondag maakte, vul hem aan met mais en paprika en rode bonen. De Zoon is er voor half zeven en we eten de fiks gevulde pan zeker half leeg. Erna was ik af, help ik De Vrouw met wat zorgdingen en lees ik de krant. Ook werk ik de webstek bij en lees en luister ik tot het bijna half elf is. O, en in de krant lees ik vanavond dat het vanmorgen drie graden boven nul was.
Muziek vandaag: Refugee (Refugee), Chocolate Kings (PFM), Perfect Beings II (Perfect Beings)

–

Maandag 9 september:
Alles wel? Alles wel. Alles wel, maar goed. Op de werkplek vandaag weer veel. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag ook weer veel. Ik red het. Voel me wat onrustig, maar niet overdreven opgejaagd. Er moet veel, maar er hoeft weinig. Half zes thuis. Eten maken. Ik vul de pruttelpot van gisteren aan met paksoy en tomaten. Ernaast bak ik varkensdingen (weet ik ook veel) en zet ik het restant salade van gisteren. We tafelen uitgebreid en dat is mooi. Ik was ook uitgebreid af en breng afval naar containers. Na half acht ga ik de webstek bijwerken en lezen en luisteren en dan is het wel weer tien uur en ben ik zeer moe en ga ik slapen. Alles wel, wel.
Muziek vandaag: Lead Us Not Into Temptation – Music from the film Young Adam (David Byrne), The World Became The World (PFM), Future Legends (Fruupp)

–

Zondag 8 september:
Zeven uur uit bed. Drie kwartier later loop ik mijn ronde hard. Het is fris, maar al lopende merk ik daar niets van. Doodstil op straat en ik loop lekker. Thuis wat zorgen voor De Vrouw, wat huishoudelijke dingen en dan is er koffie. Terwijl De Vrouw wat koffiebezoek heeft van haar werk, bereid ik vast avondeten van dinsdag voor. Jaja. Ook lees ik in de zon op de galerij. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Daarna nog wat huishoudelijkheden en vervolgens wandel ik even naar buiten, het centrum in. Ik bezoek de expositie Offshore met overweldigende foto’s van Menno Mulder. Op de terugweg ga ik een supermarkt binnen. Thuis heel even zitten en dan maak ik het eten van vandaag: een tajine van lamsboutlappen met ui, paprika, gele courgette en kerstomaatjes. Terwijl die pruttelt werk ik verder aan het avondeten voor dinsdag. Half zes gaan we aan tafel. Naast de lamstajine heb ik een salade van bosui, komkommer, koolrabi en mais. Ook leg ik er Arabisch brood naast. De pruttelpot is verrekte goed, zeg. Het nagerecht is het overblijfsel dinomeloen met aardbei van gisteren. De afwas is nog snel gedaan ook en ik heb ruim tijd en gelegenheid om de webstek bij te werken en te lezen en te luisteren en om tien uur ga ik naar bed. Vandaag is het 8-9-10 en dus negen jaar geleden dat Aar en Jolande trouwden en dat Aar vijftig jaar werd. Van harte gefeliciteerd!
Muziek vandaag: Manga (Mayra Andrade), Léro-Léro (Luísa Maita), Szikra (Amsterdam Klezmer Band & Söndörgö), Before And After Science (Brian Eno), Live & Outta Sight II (DeWolff), More Better Different (Mick Karn)

–

Zaterdag 7 september:
Kwart over zeven op. Koffie en krant. Iets voor negenen wandel ik naar de biowinkel. Zowaar, de zon schijnt. Op de terugweg pak ik de bioslager mee. Thuis koffie met De Vrouw en wat kleine zorgdingen. Dan lopen we samen naar de markt voor fruit. Thuis weer koffie. De Zoon is er om half twee voor de lunch. Afwasje is snel klaar. Tussendoor doe ik was en verschoon ik het bed. Dan lees en luister ik wat. Ik vermaak me prima met Grand Hotel Europa. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet moeilijk: het kleine restant van de Marokkaanse schotel van woensdag warm ik op, ik bak aardappelen en biefstuk, plus ik maak een fruitsalade van dinomeloen en aardbei. Dat laten we ons smaken. Weer afwas en afval. Dan is het tijd om de webstek bij te werken. Ook lees en luister ik weer en om half elf ga ik maar weer eens slapen.
Muziek vandaag: The Gloaming (The Gloaming), 2 (The Gloaming), Gallery Of Dreams – Live (Gandalf), het plaatje dat mee kwam met de PROG, Make A Jazz Noise Here (Frank Zappa), Photos Of Ghosts (PFM)

Au, mijn klauw (5)

‘Met Langereis.’
‘Met dokter [kaniknietverstaan], goedemorgen.’
‘Goedemorgen.’
‘Ik ben de reumatologe. U was een paar weken geleden bij mij ter consult.’
‘Jazeker.’
‘Ik zou u nog even terugbellen.’
‘Klopt.’
‘Hoe is het de afgelopen weken gegaan?’
‘Nou, de eerste dagen had ik heel veel pijn aan de vinger. Dat was pijn van de spuit die u heeft gezet. Daarna was mijn middelvinger een paar dagen erg opgezwollen en gespannen. Daar had ik veel last van bij het bewegen.’
‘Hoe is het nu met de zwelling op het gewricht?’
‘Eigenlijk is het pas de laatste paar dagen dat ik er niets meer van merk. Ik vertelde dat ik een toetsenbordbaan heb. Na een tijdje intensief bewegen van mijn vingers was het altijd pijnlijk. Nu is dat veel minder.’
‘Kunnen we zeggen dat u er baat bij heeft gehad?’
‘Daar lijkt het wel op, ja.’
‘We kunnen de andere vingers ook behandelen, als u dat wilt. Nogmaals: het wil niet zeggen dat het blijvend weg is. Bij sommige patiënten komt het na een tijdje terug; bij anderen gaat het goed, die hebben er geen last meer van.’
‘… eh …’
‘Zegt u: ik wil de andere vingers ook behandelen of laat u het zoals het is?’
Dat zeg ik helemaal niet. Ik zeg: ‘Als het effect net zo goed is als bij deze vinger, laten we het dan doen.’
‘Dus u wilt de andere vinger ook behandeld?’
‘Ja, als dat zou kunnen.’
‘Ik zou aanstaande dinsdag kunnen. Dan heb ik nog een gaatje.’
‘Hmm, dat komt mij niet zo goed uit. Een woensdag of vrijdag is voor mij altijd handig.’
‘Ik werk op woensdag niet en vrijdags ben ik in een ander ziekenhuis. De week erop op dinsdag?’
‘Dan ben ik een paar dagen op vakantie. De dinsdag erna?’
‘Dan ben ik weer weg. Ik laat het secretariaat een afspraak maken, is dat goed?’
‘Dat lijkt me prima. Krijg ik dan een uitnodiging?’
‘Ja, dat gaat altijd per brief.’
‘Fijn. Dan zie ik u over een paar weken.’
‘Dank voor de moeite. Tot ziens.’

‘Wat zit jij daar nou wit weggetrokken?’
‘Ik had net de reumatologe aan de lijn, schat.’
‘En?’
‘Ik mag nog een keer bij haar terug komen.’
‘En dan? Je zit erbij alsof ze de je hele hand gaat afhakken.’
‘Nou, dat nog net niet.’
‘Maar?’
‘Ze gaat de andere vingers ook behandelen. Net als deze.’
‘Die spuit in je middelvinger was dus geslaagd?’
‘Ja. Ik vertelde dat ik er nu veel minder pijn aan heb en dat de zwelling nagenoeg weg is.’
‘Ik zie het. Maar deze vinger hier …’
‘Au.’
‘… en deze …’
‘Au!’
‘… en hier zit een verdikking …’
‘AU!’
‘… en hier begint ook al iets.’
‘Dat was wat artrose, zei ze.’
‘Oei, dat komt dan niet meer goed.’
‘O.’
‘En wat gaat ze nou doen aan die vingers?’
‘Ik krijg er een spuit in.’
‘In deze allemaal?’
‘Au. Au! AU!’
‘Nu snap ik waarom je hier zo wit zit weggetrokken.’

‘Gaat het wel goed met je?’ vroeg De Vrouw.
‘Beetje slecht geslapen,’ zei ik.
‘Wil je dat ik met je mee ga? Hoe laat moet je er morgen zijn?’
‘Kwart voor negen. Acht uur op de fiets zitten, dus.’
‘En hoe lang duurt het?’
‘Geen idee. Drie spuiten, misschien vier. Half uur? Ik zeg maar wat.’
‘Hoe laat zijn we dan weer terug?’
‘Reken op tien uur. Jij wilde een dagje weg; hoe laat gaat je bus?’
‘Ik had half tien gepland. Maar als jij wilt dat ik met je mee ga, dan ga ik wat later.’
‘Kijk maar wat voor jou het handigst is.’
‘Wil je dat ik met je mee ga?’
‘Niet per se, als het voor jou niet zo goed uitkomt.’
‘Zie je ertegenop?’
‘Waar tegenop? Dat je mee gaat?’
‘Nee, tegen die behandeling? Al die spuiten in je handen?’
‘Nog niet. Als het effect net zo goed is als dat het bij die ene vinger is gegaan, dan weet ik wat ik kan verwachten.’
‘Laat eens zien. Die bult is nu helemaal weg, hè?’
‘En ik heb er ook helemaal geen pijn meer aan, nu.’
‘Dat was in het begin toch anders?’
‘Nogal.’
‘Je zit hier weer aardig wit weg te trekken. Ik ga met je mee.’

‘Ben je nu zelfs aan het huilen?’
‘Tegenwind!’ kon ik uitbrengen.
‘Maar goed dat ik je kan bijstaan.’ Op haar elektrische fiets reed ze ver voor me uit.

‘Goedemorgen. Kom verder.’
Ik ging zitten. De Vrouw zat naast me.
‘Nou, laat eens kijken. Ja, dat ziet er heel mooi uit. Mooi rustig.’
‘Sinds ons telefoongesprek is het alleen nog maar beter geworden. Het is nu ook helemaal niet pijnlijk meer, ook niet na wat langere inspanning.’
‘Kijk aan, dan gaan we ’s kijken naar de andere vinger.’
‘Hier op de pink zit de grootste verdikking.’
‘Ja, dat zie ik.’ Ze nam mijn pink in haar handen en liet hem zachtjes door haar eigen vingers glijden. ‘Ja, hier kun je het duidelijk zien,’ zei ze. Ze keek mij en vervolgens De Vrouw aan. ‘Het is een aangroei van bindweefsel op het gewricht. Komt veel voor bij mensen die veel en langdurig met hun handen werken. Denk aan mecaniciens en zo. De behandeling werkt in veel gevallen goed, maar bij anderen kan het weer terugkomen.’
‘Na hoe veel tijd is dat doorgaans?’ vroeg ik.
‘Tja, de een krijgt het na jaren, de ander helemaal niet.’
‘Ik bedoelde dat het weer terug kan komen. Hoe lang werkt de behandeling?’
‘Dat is bij iedereen anders.’
‘Daar was ik al bang voor,’ grimlachte ik.
‘Nou, zullen we dan maar?’ vroeg ze.
‘Vooruit,’ zei ik. ‘Deze pink is wel duidelijk, maar er zitten hier ook verdikkingen.’ Ik wees op de wijsvinger van mijn rechterhand en op mijn ringvinger en pink van de linkerhand.
‘Het lijkt erop dat het ’t zelfde is,’ zei ze. Zachtjes betastte ze mijn vingers. ‘Maar het is nog niet aan de orde. Dit hier is artrose.’ Ze wees op de ringvinger.
‘O?’
‘Ja, dus het gaat nu alleen om de pink. Ik maak de injectie even klaar.’ Ze stond op, haalde uit de kamer achter haar de spulletjes en ging weer zitten.
Ik legde mijn hand weer in de hare en keek naar De Vrouw.
‘Zo. Daar komt-ie, hoor.’
Het uitzicht was mooi en verrek, de pijn viel me mee.
‘Zo, dat was het alweer.’
Ik keek. Ze had er al een pleister omheen gedaan.
‘Vandaag weer even rustig aan doen ermee. Als er te veel druk op komt, dan zoekt de vloeistof een weg naar buiten en dan loopt het er door het prikgaatje weer uit.’
Ach zo. We stonden op, schudden haar hand en liepen naar buiten. Op de gang hing een klok. Wel vier minuten waren we binnen geweest. Dit had ik ook wel alleen af gekund, want ik had maar een heel klein beetje au aan mijn klauw. Ik had me weer druk gemaakt om niks.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, augustus 2019

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

bazbo 0775: Various – Music For The Millions no. 3
Drie wereldberoemde stukken op deze EP uit 1960. Schuberts La Pastorella (door de Wiener Sängerknaben!), Beethovens Für Elise en de beroemde Bloemenwals uit De Notenkraker van Peter Iljitsj. Allemaal zeer leuk, behalve dat koorknapengedoe dan. Hiermee is de verzameling 45-toerenplaatjes van mijn ouders ten einde. De volgende keer starten we met de 45-toerenplaatjes die De Vrouw en ik ooit zelf kochten. Dat belooft wat!

–

bazbo 0774: The Pro Musica Choir – Bach: Jesu, Joy Of Men’s Desiring
Deze draaiden we wel eens en dan vooral de A-kant. De begeleidende orgelpartij hoorden we wel eens bij ons in de kerk, vandaar! Het is dan ook een beroemd werk van meneer Bach: de cantate BVW 147. We hebben hier een EP van Nederlandsch fabrikaat uit 1960. Op de B-kant staat iets van Händel en nog iets van Händel. Kan het ook schelen.

–

bazbo 0773: RIAS Knabenchor – An der Krippe
Oei. Het gat zit niet in het midden van dit EP’tje. Het jengelt dus nogal en het valt des te meer op als het orgel speelt. VALS! Niet om aan te horen. Vandaar dan ook dat we dit nooit draaiden, zelfs niet met Kerstmis. Het is een Duitsch plaatje uit een onbekend jaar. Stille Nacht en O Tannenbaum en meer van die kerstmeuk staat erop. En kerkklokken. Niet op YouTube te vinden, gelukkig.

–

bazbo 0772: Mozart – Eine Kleine Nachtmusik
Onder de naam Klassiek Kompas bracht Philips begin jaren zestig dit plaatje uit. Op de voor- en achterzijde van de hoes lees je nergens wat er op het plaatje staat. Die hoes bestaat overigens uit een heel boekwerkje, met allerlei reclame en afbeeldingen van andere EP’s en Elpees, maar pas als je het plaatje uit de hoes haalt, weet je dat het hier de befaamde serenade van Mozart betreft, uitgevoerd door ‘Das Niederländische Kammerorchester’. Jaja. Dank zij dit soort plaatjes maakte ik in mijn vroege jeugd wel kennis met allerlei muziek en nu ik dit weer terug hoor, verbaast het me hoe goed het nog klinkt. Ik bedoel: we lieten smurfen meedraaien op het etiket en speelden Dikvoormekaar na: ‘De Groot, die plaat blijft hangen! Doe er dan wat aan, man!’ SKGGGGGratch!

–

bazbo 0771: Dvorak – Slawische Tänze
Een Duitsch plaatje uit 1967, eveneens niet afkomstig uit de verzameling van mijn ouders, maar zelf gekocht op 30 september 1989. Dvorak maakte veel werken gebaseerd op volksmelodieën en hier hoor je dat heel goed. Op dit EP’tje staan nummers 1, 7, 8 en 15. Vooral nummer 15 blinkt uit.

–

bazbo 0770: F. Chopin – Polonaise No. 6 in A Flat Major Op. 53 ‘Heroic’
Jaaa! Dit was een topper in mijn jongensslaapkamer! Dit plaatje heb ik dan ook helemaal grijs gedraaid. Vooral de A-kant en het verbaast met hoe goed het nog klinkt. Iedere keer als we het draaiden zongen we op de melodie allerlei gore teksten à la: ‘Ik heb een BAH gedaan!’ Later ontdekte ik dat John Cleese met Monty Python op dit stuk een tekst had gemaakt over Oliver Cromwell. Ook leuk, maar heel anders. Chopin’s Polonaise No. 6 blijft majestueus. Op de B-kant vinden we een wals en een mazurka. Ook leuk, maar doodsaai in vergelijking met. Het plaatje verscheen oorspronkelijk in 1958 in Denemarken, maar wij hebben een Nederlandsche versie uit een onbekend jaar, waarschijnlijk begin jaren zestig.

–

bazbo 0769: Brahms – Hongaarse Dansen 1, 2, 3, 5 & 6
Geinig dit! Brahms kon fijne dingen maken. Dit is opzwepend, vrolijk, ‘catchy’. Hans Swarovsky dirigeert het Weens Opera Orkest op deze EP uit 1961. Eigenlijk hoort dit niet in de verzameling van mijn ouders, want we kochten dit zelf op 30 september 1989. Waar en waarom? Geen idee. Maakt niet uit.

–

Vrijdag 6 september:
Half zeven wakker en op. Drie kwartier later loop ik buiten mijn ronde hard. Het gaat heel goed; geen extra wandelpauzes nodig. Thuis koffie met De Vrouw. Ook help ik De Vrouw met wat zorgdingen. Dan wandel ik langs het kanaal naar een supermarkt. Rond half elf meer koffie met De Vrouw en een eenvoudige lunch. Half twaalf haalt De Zoon ons op. Opnieuw rijden we naar Voorthuizen. In hetzelfde zaaltje als woensdagavond vindt de uitvaartplechtigheid van De Zus plaats. We zijn er op tijd. Ik help vanmiddag mee de kist naar voren en naar het graf te dragen. Het is een rustige en stemmige bijeenkomst, met muziek en tekst. Daarna rijden we in colonne naar de begraafplaats. Daar nemen we definitief afscheid En ook weer terug naar het zaaltje. Velen zijn meegekomen om nog te condoleren, een drankje te drinken of na te praten. Kwart over vier zitten we weer in de auto. Ik ben doodmoe. De Zoon gaat thuis eten. Ik wandel naar buiten om het groentepakket op te halen. Wij gaan niet thuis eten. We lopen het centrum in en bij een Indiaas restaurant vinden we een tafel. Ik eet samosa en gebakken groenten in currysaus met peshawarinaan. Zeer goed. Het restaurant is echter nogal vol en de vele achtergrondgeluiden maken het er niet gemakkelijk op. Een nagerecht is er niet, maar ik drink Indiase groene thee. Kwart over negen zijn we thuis. Nog heel even de webstek bijwerken en wat lezen en luisteren en om half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), het eerste plaatje uit de set Orchestral Favorites (40th Anniversary Edition), Each Path A Remix (Mick Karn)

–

Donderdag 5 september:
Ik slaap best goed. Als de wekker afgaat om kwart over vijf, ben ik zelfs heel diep in slaap. Wakker worden is dan moeilijk. Toch lukt het. Op de werkplek doe ik veel. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag doe ik veel op de werkplek. Half zes ben ik thuis. Even bijpraten en de krant lezen. Dan maak ik avondeten. Een salade van bosui, komkommer, tomaten en feta. Een Italiaanse schotel van ui, kastanjechampignons, peper, paprika, courgette en spinazie. Een rundersaucijs. Dit eten we op. We tafelen na. Ik was af. Dan heb ik wat tijd en gelegenheid om de webstek bij te werken en te lezen en te luisteren. Kwart over tienHalf elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: het tweede bonusplaatje Live at Newcastle City Hall van Refugee (2019 remaster) (Refugee), het derde plaatje The Prince Of Heaven’s Eyes en het vierde plaatje Modern Masquerades uit de doos Wise As Wisdom – The Dawn Albums 1973-1975 (Fruupp)

–

Woensdag 4 september:
Half zeven wakker en op. Twee uur later heb ik al veel werkzaamheden voor de Kap gedaan en wandel ik naar het kantoor. Daar rond ik wat af en een uurtje later ga ik via de biowinkel terug naar huis. Koffie met De Vrouw. Dan wat zorgdingen en een lunch. De Vrouw gaat rusten en ik loop naar een supermarkt in het centrum. Vervolgens ontspan ik zelf ook wat. Vier uur al ga ik avondeten maken. Eerst monteer ik een salade van bosui, komkommer, gedroogde paprika en kerstomaat. Dan maak ik een schotel van ras-el-hanout, ui, peper, knoflook, kikkererwten, wortelen, abrikozen en rookworst. Vijf uur eten we het allemaal op. Zes uur gaan we de deur uit. De Zoon haalt ons op en we rijden naar een gelegenheid in Voorthuizen. Vanaf zeven uur komen daar veel mensen de naaste familie van de Zus van De Vrouw condoleren. Fijn dat er zo veel bezoek is. Klinkt raar, maar het is een prettige bijeenkomst en om half negen zitten we weer in de auto terug. Thuis wat napraten, heel even de webstek bijwerken en nog iets luisteren en dan is het tien uur.
Muziek vandaag: Nocturne – The Piano Album (Vangelis), het eerste bonusplaatje BBC Radio One In Concert van Refugee (2019 remaster) (Refugee), Gallery Of Dreams (Gandalf), het tweede plaatje Seven Secrets uit de doos Wise As Wisdom – The Dawn Albums 1973-1975 (Fruupp)

–

Dinsdag 3 september:
Redelijker geslapen. Op tijd op de werkplek en daar weer als een razende aan de slag. Tussen de middag geen gelegenheid om naar buiten te gaan. In de middag weer als een razende verder en ik ga wat eerder weg. Vijf uur thuis. De Vrouw is vandaag met Schoonzus op stap geweest om een bloemstuk voor morgen te regelen en nu rust ze uit. Ik maak avondeten: een fruitsalade van aardbei en braam, een salade van bosui, komkommer, radijs en kerstomaat, een groenteschotel van ui, knoflook, bataat, peper, paprika en courgette, plus ik bak varkensscnitzels. Ook warm ik het restje pasta en kerriesaus van gisteren op. De Zoon is er om kwart over zes en we gaan aan tafel. We maken plannen voor morgenavond. Dan was ik de fikse afwas af. Ik lees, luister, werk de webstek bij en ga om kwart voor elf slapen.
Muziek vandaag: het tweede en derde plaatje uit de set Orchestral Favorites (40th Anniversary Edition) (Frank Zappa), Refugee (Refugee)

–

Maandag 2 september:
Redelijk geslapen, paar keer wakker geweest en de wekker wekt genadeloos om 05.15 uur. Op tijd op de werkplek. Daar van alles te doen, beetje hectisch. Ondertussen allerlei appjes van De Vrouw. De thuiszorg is om tien uur geweest en alles is naar tevredenheid gegaan. Fijn. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Ook in de middag allerlei hectiek en dingen door elkaar. Maakt dat ik wat opgejaagd ben, maar het lukt. Op de terugweg vlieg ik de muziekwinkel in en koop de nieuwe Zappa. Half zes thuis. De Vrouw is op bed. Ik kook eten: een salade van bosui, radijs, komkommer en kerstomaat, daarnaast kikkererwtenlinzenbasilicumravioli en een kerriesaus met rode ui, kastanjechampignons en groene eikenbladsla, plus ten slotte runderbiefstukken. Dit smaakt uitstekend en eten we op. Dan maken we online een advertentie namens de broers, zus en schoonfamilie voor de Barnevelder krant van morgen. Het lukt vrij vlotjes. Ik was af en breng afval naar de container. Even voor half negen zet ik het eerste plaatje van Orchestral Favorites (40th Anniversary Edition) aan. Allemensen, wat klinkt dit geweldig, zeg. Erna werk ik de webstek bij en lees en luister ik nog een klein beetje en iets na tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: het eerste plaatje van Orchestral Favorites (40th Anniversary Edition) (Frank Zappa), het eerste plaatje Future Legends uit de doos Wise As Wisdom – The Dawn Recordings 1973-1975 (Fruupp)

–

Zondag 1 september:
Pas om kwart over acht wakker en op. De Vrouw is dan net even uit bed geweest. Koffie, webstek, lezen. De Vrouw is er om negen uur uit. Ze gaat douchen en doe wat zorgtaken. Koffie met De Vrouw. Ook vinyl. De Vrouw belt met een thuiszorgorganisatie en we horen dat er morgen iemand om tien uur komt voor de eerste afspraak. Mooi. De komende zes weken heeft De Vrouw wat hulp nodig op de drie dagen dat ik naar Arnhem ben. Fijn dat het zo kan. Meer koffie met De Vrouw. En vinyl. De 45-toerenverzameling van mijn ouders hebben we nu gedraaid; nu staat er nog een rij singles van onszelf. De Zoon is er om een uur voor lunch. We hebben contact met Zwager of we vanmiddag afscheid kunnen nemen van de Zus. Het kan. Ik was af, stofzuig en loop nog naar een supermarkt voor wat boodschappen. Half vier haalt De Zoon ons op en we rijden naar Voorthuizen. We kunnen nog niet naar binnen, want de uitvaartondernemer is binnen. Geen probleem, dan wachten we even. Na half vijf kunnen we erbij. De Zus ligt er mooi bij. We nemen afscheid en spreken de Zwager en Nicht en Neef. Ze vertellen dat de broers en zus deze dagen nog op bezoek kunnen komen, daarnaast niet. Woensdagavond is de condoleance en vrijdag de uitvaart. Rond zes uur rijden we terug. Met z’n drieën dineren we in het Arabische restaurant bij ons tegenover. Het is er opnieuw lekker druk en het is mooi om te zien hoe leuk de (nieuwe) zaak loopt. Bovendien is het eten zeer smakelijk. Half acht zijn we weer thuis. Ik bouw de koelkast om, zodat De Vrouw morgen de dingen die ze nodig heeft goed kan pakken zonder boven haar macht te hoeven tillen. Ik lees op het balkon tot het kwart voor negen (en te donker is). Dan bel ik Onze Vader om hem op de hoogte te brengen van hoe het met De Vrouw gaat en het overlijden van haar Zus. Vervolgens werk ik de webstek bij en lees en luister ik tot tien uur. Dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: het zesde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Arvo Pärt – Complete Music For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), diverse 45-toerenplaatjes uit de verzameling van mijn ouders (zie de Twitterberichten hieronder), Front End Lifter (Yohimbe Brothers)

–

Zaterdag 31 augustus:
Kwart voor zes wakker. De Vrouw gaat uit bed om pillen in te nemen. Terwijl ze ook even de krant van gisteren leest, krijgt ze telefoon. Het is de Zwager. Om half vijf is De Zus overleden. Kwart voor zeven ga ik uit bed. Het is heerlijk fris in huis, bijna koud. Ik ga een ronde hardlopen. Dat lukt heel goed. Geen extra wandelpauze nodig, weer. Het is redelijk koel nog. Thuis koffie met De Vrouw en ik help haar met verzorging. Rond half tien loop ik naar de markt voor vis en fruit; aansluitend ga ik naar de bioslager en biowinkel. Als ik thuis kom, is de buurvrouw nog even kort op ziekenbezoek. Na een half uurtje zijn we weer alleen. Meer koffie op het balkon. De Zoon is er rond een uur voor lunch. Ik was af en ga afval wegbrengen en wat te drinken halen bij een supermarkt. Als ik terug kom, is het half drie en ligt De Vrouw op bed. Ik lees de krant, handel wat mail af en rond half zes begin ik aan het avondeten. Dat maakt De Vrouw wakker. Half zeven zitten we aan tafel. Ik heb lamsfiletlappen gebraden, een schotel gemaakt van gebakken rode aardappelen, spek en spekbonen, plus een yoghurtmayoknoflooksaus gemonteerd. Het nagerecht bestaat uit aardbeien met bramen. Na de afwas lees ik op het balkon. Kwart over acht komt Heidi op bezoek. We kletsen mooi bij. Buiten barst onweer en plensregen los. Anderhalf uur later zijn we weer alleen. Ik werk de webstek bij en lees en luister nog. Rond elf uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: het vijfde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Each Eye A Path (Mick Karn)

–

bazbo 0768: Tsjaikovsky – De Notenkrakersuite
Daar is-ie weer. Fijne stukjes muziek uit een van de bekendere balletten van Peter Iljitsj. Maar liefst vijf delen uit De Notenkraker staan erop: de ouverture, de mars, de trepak, de Chinese dans en de bloemenwals. Niet voor niets klassiek. Deze EP komt uit 1962. Heerlijk en klinkt nog altijd heel goed, ook al draaiden we deze in onze kindertijd compleet grijs. Niet vreemd dat ik deze later, toen ik achttien was, ook op elpee kocht.

–

bazbo 0767: Johann Strauss – Die Fledermaus
Operettekoning Strauss laat hier de stembanden van het Koor Van De Hessische Radio trillen en de instrumenten van het Orkest Van De Hessische Radio schallen. Uitgave uit 1961. Niet eens zo heel erg, ware het niet dat het hier ‘hoogtepunten’ uit de operette betreft en we niet weten welke ‘hoogtepunten’ dat dan zijn. En als dit de hoogtepunten zijn, nou laat dan maar. Volgende. Deze draaiden we vroeger dus nooit op de jongensslaapkamer.

–

bazbo 0766: Mendelsohn – Midzomernachtsdroom
Beterdere koek, ook uit 1962. De Wienersymphoniker speelt deze ouverture en het is niet eens gek. Wel gek dat ik halverwege het stuk het plaatje moet omdraaien. Evenzo niet grappig is de verkeerd gespelde achternaam van Felix op de hoes en op het etiket.

bazbo 0765: Beethoven – Ode An Die Freude
Margriet Discotheek vervolgd. Dit grootse koorstuk van Ludvig klinkt op dit singletje uit 1962 wat iel en kwelerig. De Vrouw propt haar oren dicht. Elisabeth Hoengen (alt), Otto Wiener (bas), Wilma Lipp (sopraan), Julius Patzak (tenor) en Der Singverein Der Gesellschaft Der Musikfreunde onder leiding van Jascha Horenstein zullen er heus wel wat van kunnen, maar ik hoor het niet. Dan is het Vienna Pro Musica Orchestra stukken beter, ware het niet dat Elisabeth Hoengen (alt), Otto Wiener (bas), Wilma Lipp (sopraan), Julius Patzak (tenor) en Der Singverein Der Gesellschaft Der Musikfreunde onder leiding van Jascha Horenstein erdoorheen zitten te zingen. Alle Menschen Werden Brüder, het zal. Made in France.

–

bazbo 0764: Paul Robeson – Negro Spirituals
Maar liefst vijf negerspiritualiën op dit plaatje uit 1963. Dat is wel grappig, want toen was mijn oudste broer net geboren en werkte mijn moeder (volgens mij) niet meer bij de Geïllustreerde Pers. Dit plaatje moet ze dus later hebben gekregen of zelfs gekocht. Op de hoes staat een leuke negerdame, maar de zanger blijkt een vent! Opener Joshua Fought The Battle Of Jericho is fenomenaal en ik wil het ‘And the walls came tumbling down’ liefst keihard meezingen. Ik moet mijn stem echter sparen, want na nog drie mooie liederen komt het magistrale Jerusalem, misschien wel een van de mooiste hymnes ooit. Ook dit plaatje draaiden we vroeger thuis in mijn jongensslaapkamer nooit, maar toen ik het later nog eens afspeelde hoorde ik pas de schoonheid ervan.

–

bazbo 0763: Koor van de Zwarte Zee Kozakken olv Sergey Horbenko – Russische Liederen
Ik herinner me niet dat we deze veel draaiden vroeger. Het is dan ook loodzware kost en klinkt voornamelijk heel donker. Bij nadere beluistering vind ik het wel intrigerend, maar echt lekkere zomermuziek is het niet. Gelukkig niet te vinden op YouTube.

–

bazbo 0762: De Primavera’s – Veelgevraagde Nederlandse Liedjes
Nog zo eentje uit de Margriet Discotheek. Dit zijn vier klassiekers: De speelbal, Diep in mijn hart, Grootvaders klok en Moeder, jouw zilveren haren, – en nu citeer ik de hoestekst – ‘op voortreffelijke wijze vertolkt door de nieuwe ontdekking De Primavera’s’. Je houdt je hart vast. Dit komt eveneens uit 1960.

–

bazbo 0761: Various – Feest-potpourri
De Margriet-discotheek. Dat zat zo. Eind jaren vijftig en beginjjaren zestig werkte mijn moeder bij de Geïllustreerde Pers in Amsterdam, op de redactie van de Margriet. Het tijdschrift gaf in die tijd wat 45-toerenplaatjes uit en er staan er wat in de verzameling van mijn moeder. De eerste die boven komt is deze feest-potpourri uit 1960, uitgevoerd door een koor onder leiding van Marinus van ’t Wout en een orkest onder leiding van Johnny Ombach. Zij brengen toch maar mooi op kant A: Lang Zullen Ze Leven / Ze Leven Hoog / Daar Moet Op Gedronken Worden / O Ja Wij Willen / Dat Gaat Naar Den Bosch Toe / Wie Zal Dat Betalen / Zoete Lieve Gerritje / Want Zolang Als De Lepel In De Breipot Staat / For He’s Jolly Good Fellow / Maar Ach Liefste Der Meisjes Treur Dan Toch Niet / Hej Hej Meisjelief / Van Je Hela Hola Houdt Er De Moed Maar In / De Zilvervloot / Er Is Nog Nooit Een Vrijgezel Gestorven / Omdat Het Zo Lekker Is / Hoeperdepoep / Sari Marijs / T’s Mooi Geweest en op kant B: Gertjie / ‘N Scheepje In De Haven Landt / Wij Leven, Wij Leven Blij / Ik Heb M’n Wagen Volgeladen / Rije, Rije, Rije In M’n Wagentje / Twee Emmertjes Water Halen / In Een Blauw Geruite Kiel / In Naam Van Oranje Doe Open Die Poort / Wie Gaat Mee, Gaat Mee Over Zee / Ek Wil Jou He, Ek Sal Jou Krij / Lang Zullen Ze Leven / Zij Leven Hoog / Ein Prosit. Dat je het even weet. Helaas is dit nogal een golfplaatje en niet meer te draaien.

–

Vrijdag 30 augustus:
Zowaar. Redelijk geslapen. Iets voor zeven uur uit bed. Koffie, beetje werken. Rond acht uur appt De Vrouw uit het ziekenhuis. De arts is al geweest en ze mag naar huis. Ik pak de bus van negen uur en als ik haar kamer binnen kom, is ze bijna klaar met aankleden. We pakken de koffer in en gaan naar de uitgang. Vijf minuten later komt De Zoon ons ophalen met de auto. Half elf zitten we op het balkon aan de koffie. Daarna gaat De Vrouw rusten. Ik zet de was aan, wandel naar een supermarkt in het centrum en daarna nog naar eentje langs het kanaal. Net als we aan het lunchen zijn, komt het eerste ziekenbezoek binnen: Jaap is er en even later ook Henk en Christine. Leuk! De Vrouw vindt het fijn. Het vermoeit haar wel, dat zien we en anderhalf uur later zijn we weer alleen. Niet lang: de buurvrouw loopt ook even binnen. Ook leuk. Tussendoor verricht ik nog allerlei werkzaamheden. Rond half vijf kan De Vrouw eindelijk echt rusten. Ik rond het werk af en om half zes is het klaar. Dan maak ik avondeten. De Zoon is er om half zeven en ik serveer een flinke chili met veel groenten erin en ernaast een salade van bosui, komkommer, augurk en druiven. Alles op! Ik was af, vouw de was en ga dan op het balkon iets lezen. Kwart voor negen is het echt te donker en binnen werk ik de webstek bij. Nog heel even iets lezen en rond half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: het vierde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Here Come The Warm Jets (Brian Eno)

–

Donderdag 29 augustus:
Zes uur wakker en op. Toe maar. Iets met gespannen en niet goed kunnen slapen. Nog geen uur later heb ik wat werkzaamheden voor de Kap gedaan en loop ik buiten mijn ronde hard. Het is koel en ik loop de regenroute (omdat het vannacht nat is geweest). Geen extra wandelpauzes nodig. Thuis nog even in bed. Dan echt op en koffie, plus werkzaamheden voor Arnhem. Ook vinyl. De Vrouw pakt haar spullen voor haar verblijf in het ziekenhuis. Kwart over elf verlaten we het huis. Met de bus reizen we naar het ziekenhuis. Twaalf uur heeft De Vrouw zich geïnstalleerd in operatiejas op een bed. Nu is het wachten. Iets voor half twee haalt een verpleegster haar op. We nemen afscheid en ik loop naar de bushalte. Drie minuten later arriveert die en nog weer tien minuten later ben ik thuis. Eerst een lunch, dan nog wat werkzaamheden voor Arnhem. Ik verwacht dat de arts om vier uur gaat bellen. Dat doet hij niet. Pas om half zes krijg ik telefoon. Van de verpleging op de afdeling: De Vrouw ligt al bij hen. Oké. Ik stap op de fiets en een half uurtje later ben ik er. De Vrouw is nog even wat warrig, verder heeft ze extra zuurstof en een heleboel pijnstilling. Verder lijkt de operatie goed verlopen. Morgen pas spreken we de arts en weten we of ze naar huis kan. In de loop van de avond gaat het steeds beter. Ze eet en drinkt, is vrolijk en alert en gaat (bijna) zelfstandig naar de wc. Marja is er ook een half uurtje. Ik neem om half negen afscheid en fiets naar huis. Daar informeer ik Onze Vader (de rest hadden we al via app gedaan) en maak ik het restant pastaschotel van gisteren warm. Ik werk de webstek bij en lees en luister nog iets. Rond elf uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), diverse 45-toerenplaatjes uit de verzameling van mijn ouders (zie Twitterberichten hieronder), Empath (Devin Townshend), The Mick Karn Collector’s Edition (Mick Karn)

–

Woensdag 28 augustus:
Ik ben om zes uur wakker. Niet zo heel goed geslapen. Het was warm en benauwd en er is natuurlijk nog veel meer. Om half negen heb ik al veel werk voor Arnhem en de Kap gedaan. Ik stap op de fiets en rijd naar de Kap. Daar drink ik koffie met collega’s en spreek ik directeur Erna. Eerst hebben we het over een artikel dat ik aan het schrijven ben en aan het eind zegt ze dat ze nog iets met mij wil bespreken. Ik houd mijn hart vast. Ze vraagt in hoeverre ik vast zit aan mijn andere baan en vertelt dat er mogelijk een boel uren voor mij vrijkomen in de rol die voorheen ook voor haar vervulde en vraagt of ik daarover wil nadenken. Natuurlijk wil ik daarover nadenken, maar ik vertel ook dat ik drie jaar geleden haar vacature van directiesecretaresse heb afgewezen omdat ik dat niet meer wil. Ik vraag aan haar of ze de komende tijd goed wil formuleren wat ze precies voor iemand nodig heeft en of het aantal uren ruim én zeker (in de toekomst) is. Verder vertel ik haar dat ik het gaaf vindt dat ze aan me denkt en dat dit nu al de derde keer in tien jaar is dat ze me vraagt om na te denken of ik voor haar wil werken. Ook leg ik uit dat haar vraag komt in een wat roerige periode, gezien de operatie van De Vrouw en de situatie van haar Zus. Van echt werken komt het in de Kap niet meer, want om kwart voor tien moet ik alweer verder fietsen. Nu naar een nieuwe woonwijk in Apeldoorn Noord; daar woont mijn leidinggevende en ik tref daar mijn hele team om de baby van de leidinggevende te bewonderen. Het is een heel mooi meisje en we praten lekker bij in de schaduw in de tuin. Half twaalf fiets ik naar het centrum terug. Bij de biowinkel koop ik wat boodschapjes en dan ga ik naar huis. Lunch met De Vrouw. Ik vertel van vanmorgen en we staan beiden verbaasd over wat er toch allemaal in het leven voorbijkomt. Na het afwasje lees ik de krant op het balkon. De Vrouw krijgt telefoon van het ziekenhuis. Morgen om twaalf uur moet ze zich melden. Ik wandel het centrum in naar een supermarkt en haal nog wat laatste dingen. Nog wat lezen op het balkon en dan is het tijd om avondeten te maken. Eerst een salade van bosui, komkommer, zongedroogde paprika en eikenbladsla. Dan een schotel van ui, zoete aardappel, courgette, peper, knoflook, kikkererwtenpenne, kerstomaat en groene pesto. Ten slotte bak ik mooie biefstukken. We eten het op. Nagerecht is het laatste beetje fruitsalade. De afwas is niet heel groot. Ik lees op het balkon tot het te donker is, dan werk ik de webstek bij en lees en luister ik nog iets en het laatste kwartier breng ik door op het balkon en dan ben ik heel moe en wil ik slapen en dat ga ik dan ook doen. Wat een dag.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Hydrophonia (Roine Stolt)

–

Dinsdag 27 augustus:
Kwart over zes ben ik uit bed. Drie kwartier later loop ik buiten mijn ronde hard. Het gaat heel aardig; ik neem de langere route en ik heb pas laat in de route de wandelpauze nodig. Wel is het al heel warm. Thuis koffie en dan doe ik de werklaptob open. Een uur later heb ik allerlei werkzaamheden die ik vandaag per se had willen doen al gedaan. Tien uur gaan we de deur uit en dik een uur later zijn we in Voorthuizen bij de Zus van De Vrouw. Het gaat echt niet goed. Ze is wakker, maar kan haar ogen niet open houden, ze eet weinig tot niets, ze praat bijna niet en kan alleen maar liggen in het bed in de woonkamer. We maken even contact, maar lang lukt haar niet. In de tuin spreken we met de Zwager en de Nicht en lunchen we. Kwart voor twee hebben we de bus terug. We realiseren ons dat het waarschijnlijk de laatste keer is dat we haar hebben gezien. Verdrietig, maar we zijn ook blij dat we het hebben gedaan. In Apeldoorn stappen we uit, eten ergens ijs en doen nog een klein boodschapje. Ik lees de krant op het balkon en maak dan avondeten. Half zes eten we een schotel van runderreepjes, rode ui, prei en paprika in garam massala met ernaast een restant salade van gisteren. Erna komt de fruitsalade op tafel: galiameloen, aardbei, braam en blauwe bes. Daarna komt de afwas en het afval dat naar de containers mag. Half zeven zitten we op de fiets en we rijden naar het huis van De Zoon. Daar spreken we hem en zijn twee begeleiders. We kunnen vertellen wat we belangrijk vinden en maken wat afspraken over de voortgang. Kwart voor negen zijn we weer terug. Ik lees iets op het balkon, werk dan de webstek bij en lees nog meer op het balkon tot het bijna half elf is en ik ga slapen.
Muziek vandaag: Piano Odyssey (Rick Wakeman), diverse 45-toerenplaatjes uit de verzameling van mijn ouders (zie Twitterberichten hieronder)

–

Maandag 26 augustus:
Niet zo heel goed geslapen, maar toch maakt de wekker me wakker. Het belooft weer warm te zijn vandaag. Op de werkplek is het aanvankelijk redelijk koel, maar in de middag wordt het heet. Halverwege de ochtend appt De Vrouw dat het heel slecht gaat met haar Zus; verwachting is dat het nu snel gaat. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en zon. In de middag organiseer ik dat ik morgen thuis werk (dat had ik al geregeld voor donderdag en vrijdag). Tussendoor verricht ik nog werkzaamheden ook. Op de terugweg koop ik in de muziekwinkel kaarten voor Supersister Project op zaterdag 5 december. Half zes ben ik thuis. Eerst even uitrusten en lezen (de PROG uit, bijvoorbeeld), dan maak ik een fikse salade voor bij de ovenschotel die ik gisteren al heb gemaakt. De Vrouw is er om kwart voor acht. We eten de Turkse gehaktschotel met snijbiet, de salade van bosui, radijs, komkommer en jonge bladsla, plus na het laatste beetje fruitsalade van galiameloen, cantaloupemeloen, aardbei, braam en blauwe bes. Ik was af en De Vrouw organiseert dat we morgenochtend nog even naar haar Zus kunnen. Dan heb ik nog een uur om de webstek bij te werken, iets te luisteren en te lezen. Nog voor half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: de cd uit de set Present To The Highest Pudding – Robert Jan Stips plays Supersister (Robert Jan Stips), Live & Outta Sight II (DeWolff)

–

Zondag 25 augustus:
De wekker van De Vrouw gaat om kwart voor zeven. Ik ben ook wakker en ga uit bed. Koffie vergeet ik. Ik eet iets en ga dan een ronde hardlopen. Nu is het nog koel. Lopen gaat heel fijn. Ik kies de langere route en ik kom een heel eind voordat ik een korte wandelpauze houd. Net als ik thuis kom, gaat De Vrouw naar haar werk. Uniek voor een zondag, maar vandaag is het even zo. Koffie, webstek, de was, andere klusjes in huis. De Zoon is er om half twee voor lunch. Erna was ik af en stofzuig ik, vervolgens loop ik het centrum in om in een supermarkt nog wat kleinigheidjes te halen. Dan lees ik iets op het balkon. Rond half vijf ga ik het avondeten (ook voor dinsdag) maken. De Vrouw is er even voor half zes en niet veel later eten we gegrilde kippenbouten met een schotel van rode ui, paprika en romanesco. Het nagerecht is wat ijs met een fruitsalade van galiameloen, cantaloupemeloen, aardbei, braam en blauwe bes. Na de afwas vouw ik de was. Ik lees op het balkon. Half negen werk ik de webstek bij en lees en luister ik. Het laatste kwartier zit ik nog op het balkon in het donker en om tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Zëss (Magma), Polytown (David Torn, Mick Karn & Terry Bozzio), Ten Seconds (Ten Seconds), Currents (Tame Impala),

–

Zaterdag 24 augustus:
Zeven uur wakker en uit bed. Koffie, webstek. Negen uur wandel ik naar de markt voor fruit. Koffie met De Vrouw op het balkon. Zij gaat iets voor tien uur de deur uit, op bezoek bij haar Zus. Ik loop naar de bioslager en winkel voor boodschappen, doe vervolgens wat huishoudelijkheden en lees in de PROG (die dinsdag binnen kwam) op het balkon. De Zoon is er om half een voor een lunch. Na de afwas stap ik op de fiets. Via een supermarkt rijd ik naar Onze Vader. Het gaat goed met hem; natuurlijk is hij weer wat mopperig dat hij nergens meer komt en niemand meer ziet, maar als ik de juiste vragen stel, dan weet hij weer veel (nieuws) te vertellen. Na een uurtje is mijn Zus er ook. Het wordt nog een heel aardig tweede uurtje. Als De Zus weer weg is, sta ik ook op. Half zes ben ik thuis. Ik maak het avondeten: een fruitsalade van galiameloen, aardbei, braam en blauwe bes, vervolgens een salade van bosui, radijs, komkommer, kerstomaat en geroosterde pompoenpitten. De Vrouw is er om half zeven. Eerst bijpraten: het gaat echt niet goed met haar Zus. Ze slaapt veel, is verward, heeft bijna geen energie meer en kan nauwelijks meer bewegen. Ik bak hamburgers en we gaan aan tafel om alles op te eten. Dat doen we dan ook. De afwas is klein en ik breng afval naar de container. Dan lees ik de krant op het balkon. Negen uur is het te donker om buiten te lezen. Ik werk de webstek bij en lees binnen nog iets verder. Half elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Discreet Music (Brian Eno), Ends (Giancarlo Erra), het eerste plaatje van You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 4 (Frank Zappa)

Carlo Piemol zit achter zijn com-pu-ter.
De dead-line van zijn stukje komt eraan.
Carlo Piemol weet niet wat hij moet typen.
Hij heeft gebrek aan in-spi-ra-tie.

Een leerzaam verhaal over een writer’s block.

–

Carlo Piemol zit achter zijn com-pu-ter.
Nee, niet echt er-achter.
Als dat zo was,
dan zat hij klem
tussen de com-pu-ter en de muur.
In wer-ke-lijk-heid zit Carlo Piemol
vóór de com-pu-ter.
Maar toch noem je dat zo,
in al-ge-meen da-ge-lijks taal-ge-bruik:
achter de com-pu-ter.
Neem niet alles zo let-ter-lijk.

Carlo Piemol zucht.
De tijd dringt.
Morgen moet zijn verhaal af zijn.
Dan moet de re-dac-tie het hebben.
Altijd lastig, die dead-line.
Want waar moet Carlo Piemol
in ’s he-mels-naam over schrij-ven?
Carlo Piemol heeft geen idee.
Hoe noem je dat ook weer
als je geen in-spi-ra-tie
hebt om een zin-nig ar-ti-kel te maken?

Carlo Piemol zweet.
De druk wordt hem bijna te veel.
Weet je wat? denkt hij,
soms is een blik
op mijn lijst met mo-ge-lijke ti-tels
al vol-doen-de voor een idee.
In het ar-chief vindt hij de lijst.
Zijn vin-ger gaat van bo-ven naar be-ne-den.
Hardop leest hij de ti-tels voor:

‘Carlo Piemol en de verdronken migrant
Carlo Piemol en het openbaar vervoer
Carlo Piemol en de Europese Commissie
Carlo Piemol en de mis-lei-den-de re-cla-me
Carlo Piemol en de taakstraf
Carlo Piemol en de twitterende president
Carlo Piemol en de Pedopride
Carlo Piemol en het wakkere dier
Carlo Piemol en het boerkaverbod
Carlo Piemol en de one-issue-partij
Carlo Piemol en de klimaatontkenning
Carlo Piemol en het pensioentekort
Stem boreaal, Carlo Piemol!
Carlo Piemol en het rekeningrijden
Carlo Piemol in Amsterdam
Carlo Piemol, de rechter en de hoogte van de opgelegde straf
Carlo Piemol en de zolderkamerautist
Carlo Piemol en de Marokkaanse gemeenschap
Carlo Piemol, de moraalridder
Carlo Piemol en het 2nd Amendment’

‘Nee,’ denkt Carlo Piemol hardop.
‘Dit zijn allemaal geen on-der-wer-pen
om mijn licht eens over te laten schij-nen.
Niet dat ze af-ge-zaagd zijn,
maar de le-zers gaan vast en ze-ker
e-norm uit de recht-se hoek en
on-ge-nu-an-ceerd
en on-barm-har-tig en
in-to-le-rant
en on-be-leefd re-a-ge-ren.
Ik zie het xe-no-fo-be ge-scheld
over gut-mensch, es-jee-wee,
deug-po-li-tiek, sneeuw-vlok-jes en
hy-po-crie-te land-ver-ra-ders
al weer voor me.
Dat wil ik voor-ko-men.
Dat zet maar kwaad bloed en
schept een be-den-ke-lijk pre-ce-dent.’

‘Nee!’ roept Carlo Piemol uit.
‘Dan kan ik maar beter
schrij-ven over wat mij waar-lijk
be-zig houdt in het hier en nu.
Ik weet al waar mijn stuk-je over gaat:
het wri-ter’s block!’

Dag Carlo Piemol!
Tot de vol-gen-de keer.
Veel succes met je ge-brek
aan in-spi-ra-tie.
Die vol-gen-de keer gewoon weer
over de nichtjes Tok en Tak, hoor.
En over hoe je hand te-keer gaat
op hun mooie zach-te bil-le-tjes:
‘Pitsepetsepatse!’
Want dat vindt ie-der-een leuk.
Niet dit soort link-se gut-mensch-ge-lul
als bo-ven-staan-de aids-bagger.

–
A-pel-doorn, au-gus-tus 2019

Dit is deeltje drieëntwintig in de Carlo Piemolserie.
Meer deeltjes zijn in voorbereiding.

Hieronder lees je stukken die ik (mede) schreef voor FOK!, maar niet (alleen) onder mijn naam. De verhalen staan in omgekeerd chronologische volgorde. Dat lijst een beetje ongemakkelijk. Eerst scrollen naar onderen en naar het laatste verhaal in deze categorie en dan van onderaf terug lezen.
Aan iedere serie gaat een (korte) uitleg vooraf.

Je leest hier de volgende series:
* Het went (8 afleveringen), geschreven onder het pseudoniem Reina_Lem
* Het vuur ontketend (13 afleveringen) (2011/2012), geschreven samen met Wouter (tuvokki) onder de naam Johan Huiskamp
* SOA:p (4 afleveringen) (2011), geschreven samen met Wouter (tuvokki) en gepubliceerd onder mijn naam.
* de verhalen van Kassameisje (29 stuks) (2007/2008), geschreven samen met Wouter (tuvokki) onder de naam kassameisje
* Regensburg (5 afleveringen verschenen, 4 afleveringen nooit verschenen) (2007), geschreven samen met Wouter (tuvokki) onder de naam van de redactie. Eén aflevering (nr. 2) is geschreven door tijl, maar hevig bewerkt door Wouter (tuvokki) en mij.

–
Apeldoorn, augustus 2019